Το κτίριο της Λέσχης Θεσσαλονίκης, επί της Λεωφόρου Νίκης 63, επανέρχεται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του e-auction, με νέο πλειστηριασμό προγραμματισμένο για τις 4 Απριλίου 2026, εκτός εάν έως τότε υπάρξει αναστολή της διαδικασίας.
Η υπόθεση είχε εμφανιστεί αρχικά στη λίστα των πλειστηριασμών στις 7 Ιανουαρίου 2026, ωστόσο τότε η διαδικασία δεν προχώρησε, καθώς μεσολάβησαν κινήσεις που οδήγησαν σε αναστολή. Πλέον, το ακίνητο επανέρχεται στο προσκήνιο, με τιμή πρώτης προσφοράς στα 2,5 εκατ. ευρώ, σε μια περίοδο κατά την οποία η αξία των ακινήτων στην παλιά παραλία της Θεσσαλονίκης παραμένει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.
Ο πλειστηριασμός στρέφεται σε βάρος του Σωματείου με την επωνυμία «Λέσχη Θεσσαλονίκης», το οποίο εξακολουθεί να εδρεύει στο κτίριο. Επισπεύδουσα είναι η Qquant Master Servicer, ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της εταιρείας Lousios Limited. Σύμφωνα με την αρχική κατασχετήρια έκθεση, το συνολικό ποσό της απαίτησης ανέρχεται σε 313.385,36 ευρώ, ενώ η αναγκαστική εκτέλεση αφορά ποσό 100.000 ευρώ, που αντιστοιχεί σε μέρος του κεφαλαίου της σχετικής δικαστικής απόφασης.
Τι ακριβώς βγαίνει στο «σφυρί»
Η εκ νέου διαδικασία του πλειστηριασμού αφορά το δικαίωμα πλήρους κυριότητας (100%) του δεύτερου ορόφου της ιστορικής οικοδομής. Πρόκειται για ακίνητο με καθαρό εμβαδόν 305,21 τ.μ., στο οποίο προστίθεται ημιυπαίθριος χώρος 12,66 τ.μ., διαμορφώνοντας συνολική καθαρή επιφάνεια 317,87 τ.μ. Η μικτή επιφάνεια ανέρχεται σε 404,28 τ.μ., ενώ το ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου και της οικοδομής φτάνει το 20%.
Η οικοδομή είναι κτισμένη σε οικόπεδο συνολικής έκτασης 466,19 τ.μ. και αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο, ημιώροφο και δύο άνωθεν αυτών ορόφους. Το ακίνητο βρίσκεται σε μία από τις πιο προνομιακές τοποθεσίες της πόλης, στην καρδιά της παραλιακής ζώνης, με ανεμπόδιστη θέα προς τον Θερμαϊκό Κόλπο, τον Λευκό Πύργο και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Το κτίριο, παρά το γεγονός ότι περιβάλλεται σήμερα από ψηλότερες πολυκατοικίες, ξεχωρίζει έντονα για την εκλεκτικιστική αρχιτεκτονική του, με χαρακτηριστικά τοξωτά ανοίγματα, περίτεχνους εξώστες και μορφολογικά στοιχεία που παραπέμπουν στην αισθητική της Θεσσαλονίκης του Μεσοπολέμου. Από το 1983 έχει χαρακτηριστεί επισήμως ως διατηρητέο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, στο ακίνητο βαρύνουν σημαντικά εμπράγματα βάρη. Καταγράφονται προσημειώσεις υποθήκης από το 2008 υπέρ της Attica Bank Α.Τ.Ε., καθώς και από το 2024 υπέρ της Astir NPL Finance DAC. Επιπλέον, έχει εγγραφεί υποθήκη το 2020 υπέρ της ΔΟΥ Δ’ Θεσσαλονίκης, ενώ στις 16 Μαΐου 2025 καταχωρήθηκε αναγκαστική κατάσχεση από τη Lousios Limited, γεγονός που οδήγησε και στην τρέχουσα διαδικασία πλειστηριασμού.
Ένα κτίριο-σύμβολο της μεταπολεμικής και προπολεμικής Θεσσαλονίκης
Η ιστορία του κτιρίου ξεκινά μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1917, η οποία άλλαξε ριζικά τον πολεοδομικό χάρτη της Θεσσαλονίκης. Η οικοδομική άδεια εκδόθηκε το 1925 και προέβλεπε την ανέγερση τριώροφης οικοδομής, με κινηματογράφο στο ισόγειο και τη «Νέα Λέσχη Θεσσαλονίκης» στους επάνω ορόφους. Τελικά, κατασκευάστηκαν το ισόγειο —που σήμερα λειτουργεί ως κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος— και δύο όροφοι, οι οποίοι παραδόθηκαν σε χρήση το 1927.
Το κτίριο φέρει την υπογραφή του αρχιτέκτονα Γεωργίου Σιάγα και χρηματοδοτήθηκε από τα ίδια τα μέλη της Λέσχης. Αποτελεί ένα από τα πρώτα σημαντικά οικοδομήματα της μεταπυρικής περιόδου και συνέβαλε καθοριστικά στην ανοικοδόμηση και αισθητική αναγέννηση της πόλης.
Η Λέσχη Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1901 από επιφανείς εμπόρους και επιχειρηματίες, με στόχο την ενίσχυση της συνοχής του ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας και τη στήριξη του Μακεδονικού Αγώνα. Μετά την απελευθέρωση της πόλης, τιμήθηκε από κορυφαίες ιστορικές προσωπικότητες της εποχής, οι οποίες ανακηρύχθηκαν επίτιμοι πρόεδροι.
Κατά τις δεκαετίες του Μεσοπολέμου, το κτίριο εξελίχθηκε σε επίκεντρο της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της Θεσσαλονίκης. Οι αίθουσες εκδηλώσεων, τα σαλόνια και η ανοιχτή ταράτσα με θέα τον Θερμαϊκό φιλοξένησαν δεξιώσεις, πολιτιστικές βραδιές και σημαντικές κοινωνικές συναθροίσεις.
Από την ακμή στην οικονομική πίεση
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το κτίριο επιτάχθηκε από τις γερμανικές αρχές και χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες τους. Μετά τον πόλεμο, επέστρεψε στη Λέσχη, ωστόσο οι ζημιές και η λεηλασία άφησαν έντονα τα ίχνη τους. Παρά τις δυσκολίες, τη δεκαετία του ’50 το Σωματείο ανέκτησε μέρος της δυναμικής του και η Λέσχη επανήλθε ως σημείο αναφοράς της αστικής ζωής της πόλης.
Στις επόμενες δεκαετίες, η αλλαγή των κοινωνικών δεδομένων, η γήρανση των μελών και η παρατεταμένη οικονομική κρίση οδήγησαν σε σταδιακή συρρίκνωση της δραστηριότητας. Η μείωση των εσόδων, σε συνδυασμό με αυξημένες οικονομικές υποχρεώσεις, έφερε τη Λέσχη αντιμέτωπη με προβλήματα ρευστότητας.
Σήμερα όμως, η Λέσχη Θεσσαλονίκης βρίσκεται αντιμέτωπη με τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης, σε μια συγκυρία κατά την οποία η παλιά παραλία της πόλης συγκεντρώνει έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον. Ο προγραμματισμένος πλειστηριασμός εντάσσεται σε ένα ευρύτερο περιβάλλον αυξημένων αξιών και πιέσεων στην αγορά ακινήτων του ιστορικού κέντρου. Η εξέλιξη της διαδικασίας και η έκβασή της στις 4 Απριλίου 2026 θα καθορίσουν τόσο το ιδιοκτησιακό καθεστώς του εν λόγω τμήματος όσο και τις επόμενες κινήσεις, σε μια περίοδο κατά την οποία η αξιοποίηση διατηρητέων ακινήτων παραμένει σύνθετο ζήτημα για τη Θεσσαλονίκη.
