Σύμφωνα με πληροφορίες ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Σπύρος Βούγιας αναμένεται να ενημερώσει σχετικά τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων και το θέμα που «καίει» την πόλη για τη δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου θα τεθεί πρώτο στην ημερήσια διάταξη.
Στον σχετικό φάκελο θα περιλαμβάνονται εισηγήσεις της Διεύθυνσης Μητρώου Πολιτών, της Νομικής Υπηρεσίας του δήμου, καθώς και το αίτημα της Οργανωτικής Επιτροπής με τις νομικές θέσεις που έχει καταθέσει. Το μόνο που απομένει να απαντηθεί είναι αν θα εκδοθεί έγκαιρα η γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, στο οποίο προσέφυγε η διοίκηση Αγγελούδη, ζητώντας μια τεκμηριωμένη απάντηση για το αν η κατάθεση της λίστας ονομάτων χωρίς φυσικές υπογραφές καλύπτει τις απαιτήσεις του νόμου.
Στο μεταξύ, τα συμπληρωματικά στοιχεία που κατέθεσε η Οργανωτική Επιτροπή σε 19 κούτες, με 32.730 πρωτογενή αιτήματα, συνοδευόμενα από τεχνικά δεδομένα όπως χρονοσήμανση και IP, ήδη εξετάζονται από τις υπηρεσίες του δήμου Θεσσαλονίκης. Το κρίσιμο ζητούμενο σε αυτήν την διαδικασία είναι αν μπορεί να επιβεβαιωθεί η ταυτότητα των 23.214 δημοτών που φέρονται να στηρίζουν το αίτημα για δημοψήφισμα.
Άλλο η πολιτική διαφωνία και άλλο η εργαλειοποίηση των θεσμών
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί είναι άλλο πράγμα και απολύτως θεμιτή η πολιτική διαφωνία και άλλο η εργαλειοποίηση θεσμών που δοκιμάζονται για πρώτη φορά. Αυτό ακριβώς είναι το κρίσιμο σημείο, αφού η διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος δεν είναι μια τυπική διαδικασία που την αντιμετωπίζεις «χαλαρά», όπως λέμε στη Θεσσαλονίκη, ούτε μπορείς να την προσεγγίσεις με όρους «δημιουργικής ασάφειας». Απεναντίας αγγίζει την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας σε τοπικό επίπεδο. Γι’ αυτό και είναι τουλάχιστον οξύμωρο εκείνοι που εμφανίζουν τους εαυτούς τους ως «υπερασπιστές» της λαϊκής βούλησης να καταθέτουν ένα αίτημα χωρίς τα στοιχειώδη τυπικά εχέγγυα. Για ολόκληρους μήνες (υποτίθεται ότι) συγκέντρωναν υπογραφές. Για ολόκληρους μήνες ανακοίνωναν διάφορα ορόσημα σε ό,τι αφορά το «φράγμα» των υπογραφών που συγκέντρωναν και όταν έφτασε η ώρα της κρίσης, η ώρα της θεσμικής δοκιμασίας, παρουσίασαν έναν κατάλογο ονομάτων χωρίς τις αντίστοιχες υπογραφές.
Ακόμη και όσοι συμμερίζονται την ανάγκη για μια ισχυρότερη κοινωνική παρέμβαση στα μεγάλα ζητήματα που αφορούν την Θεσσαλονίκη, δύσκολα μπορούν να υπερασπιστούν μια τόσο πρόχειρη προσέγγιση από πλευράς της οργανωτικής επιτροπής για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. Διότι ακόμα και εκείνοι αναγνωρίζουν ότι εδώ δεν κρίνεται μόνο ένα έργο. Κρίνεται αν η Θεσσαλονίκη μπορεί να σταθεί με σοβαρότητα και υπευθυνότητα απέναντι σε μια διαδικασία που επιχειρείται να εφαρμοστεί για πρώτη φορά.
Συνεπείς στον ευκαιριακό ακτιβισμό
Ανεξαρτήτως του τι θα αποφασίσει το δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης την 1η Απριλίου, το μόνο σίγουρο είναι ότι πολλοί από εκείνους που σήμερα παρουσιάζουν την αντίθεσή τους στην ανάπλαση ως «διεκδίκηση» προς όφελος της πόλης, επί της ουσίας κάνουν μια μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα. Βλέπετε, η μνήμη των Θεσσαλονίκεων δεν είναι τόσο κοντή όσο θα επιθυμούσαν. Είναι οι ίδιοι κύκλοι που πριν από χρόνια δεν είχαν πρόβλημα να υπερψηφίσουν το σχέδιο ανάπλασης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης με σαφώς λιγότερο πράσινο. Σήμερα, που ο χώρος πρασίνου σχεδόν διπλασιάζεται συγκριτικά με την πρώτη πρόταση, επιχειρούν να βαφτίσουν τη μεταστροφή τους ως συνεπή αγώνα. Μόνο που δεν απαντούν σε τι είναι συνεπείς πέρα από την επιμονή τους στον ευκαιριακό ακτιβισμό. Αυτόν τον έχει πληρώσει ακριβά η πόλη, με παλινωδίες, καθυστερήσεις και μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις που «φρέναραν» κρίσιμα έργα.
Η πραγματικότητα, όμως, εκτός του ότι δεν κρύβεται πίσω από πολιτικές κυβιστήσεις, είναι και πεισματάρα, με αποτέλεσμα να επανέρχεται πάντα στο προσκήνιο και στο «φως». Και η αλήθεια δεν χωράει καμία αμφιβολία, αφού μέσα από την συζήτηση των προηγούμενων μηνών η Θεσσαλονίκη έχει ήδη κερδίσει. Πώς; Με τον διπλασιασμό της διαθέσιμης έκτασης για πράσινο Το επιχείρημα τους, λοιπόν, έπαψε να υφίσταται. Άρα, αυτό που αποκαλούν διεκδίκηση δεν έχει καμία απολύτως βάση.
Σοβαρότητα, συνέπεια, καθαρές κουβέντες
Και εδώ μπαίνουμε σε μια εξίσου κρίσιμη παράμετρο της συζήτησης που βρίσκεται σε εξέλιξη στην πόλη τις τελευταίες εβδομάδες. Η Θεσσαλονίκη δεν έχει ανάγκη από «κατ’ επάγγελμα επαναστάτες» που προσαρμόζουν τη ρητορική τους ανάλογα με τη συγκυρία. Έχει ανάγκη από πρόσωπα που υπηρετούν τη σοβαρότητα, διακρίνονται από συνέπεια και επιμένουν στις καθαρές κουβέντες.Με απλά λόγια, αν το δημοψήφισμα προχωρήσει, οφείλει να γίνει με όρους που δεν επιδέχονται την παραμικρή αμφισβήτηση. Αν δεν προχωρήσει, τότε η ευθύνη θα ανήκει αποκλειστικά σε όσους το προετοίμασαν με απίστευτη προχειρότητα. Κανένας άλλος δεν θα (τους) φταίει.
Διότι, στο τέλος της ημέρας, το πραγματικό διακύβευμα υπερβαίνει τόσο την ανάπλαση της ΔΕΘ όσο και τη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου και αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της αποτελεσματικής λειτουργίας των θεσμών. Και αυτό είναι κάτι με το οποίο κανείς δεν δικαιούται να παίζει κανείς…
