Η ομάδα πολιτών που επέλεξε τη λύση του δημοψηφίσματος για το μέλλον της ΔΕΘ, συγκέντρωσε τις απαιτούμενες 23.000 υπογραφές. Από εδώ και εμπρός αρχίζουν τα δύσκολα για τον Δήμο Θεσσαλονίκης, για την κυβέρνηση και για την πόλη.
Ο Δήμος θα πρέπει, εντός τακτής προθεσμίας ενός μηνός, να κάνει την εξακρίβωση της γνησιότητας κάθε υπογραφής. Ολόκληρος ο διοικητικός μηχανισμός θα απασχοληθεί με αυτές τις εξακριβώσεις, προφανώς βάζοντας στην άκρη τις λοιπές υποχρεώσεις του. Στη συνέχεια -και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα- θα πρέπει η Δημοτική Αρχή να ορίσει το ερώτημα του δημοψηφίσματος. Επάνω σε ποιο δίλημμα θα τοποθετηθούν οι Θεσσαλονικείς;
Η πλευρά που συνέλεξε τις υπογραφές υποθέτω πως θα προτείνει την μετατροπή ολόκληρου του χώρου της ΔΕΘ σε ένα μεγάλο πάρκο. Κάτι που σημαίνει ότι η ΔΕΘ θα μετεγκατασταθεί. Άρα πίσω από την αρχική θέση του μεγάλου πάρκου κρύβεται μια άλλη θέση που αφορά, όχι απλώς τη χρήση του συγκεκριμένου χώρου, αλλά μια στρατηγική επιλογή για το μέλλον της ίδιας της Έκθεσης.
Η άλλη πλευρά, και πάλι υποθέτω, πως θα προτείνει τη λύση που προέκρινε η πλειοψηφία του Δήμου. Μια μικτή χρήση, με λελογισμένη έκταση πρασίνου και παραμονή της ΔΕΘ στον υπάρχοντα, ιστορικό χώρο. Ελπίζω αυτή η πρόταση να συσπειρώσει στο Δημοτικό Συμβούλιο δυνάμεις ευρύτερες της δημοτικής πλειοψηφίας, διότι διατηρεί την Έκθεση ως ένα από τα τοπόσημα του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης.
Στη συνέχεια ο Δήμος θα πρέπει να διοργανώσει το δημοψήφισμα υπό συνθήκες εθνικών εκλογών, όπως ορίζει ο σχετικός νόμος. Δηλαδή με εκλογικά κέντρα, δικαστικούς και εκλογικούς αντιπροσώπους, συγκέντρωση και ανακοίνωση αποτελεσμάτων. Είναι λογικό πως όλη η προαναφερθείσα διαδικασία από την εξακρίβωση της γνησιότητας των υπογραφών ως την ανακοίνωση του αποτελέσματος, θα απαιτήσει και μια δαπάνη την οποία μάλλον δε θα έχει προβλέψει ο Δήμος.
Η κυβέρνηση έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Πρώτα-πρώτα δεν εκτίμησε σωστά τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες του φαραωνικού έργου των 450 εκατομμυρίων ευρώ, με τους τέσσερις τσιμεντένιους όγκους που αρχικά προκρίθηκε. Στη συνέχεια είπε τι δε θα κάνει, αλλά μέχρι και σήμερα δεν έχει πει τι προτίθεται να κάνει, δίνοντας χώρο σε κάθε λογής συλλογικότητες. Έτσι, κινδυνεύει να δει να διεξάγεται, μέσα σε προεκλογική περίοδο, ένα δημοψήφισμα στο οποίο σύμπασα η αντιπολίτευση θα επιδιώξει να δώσει αντικυβερνητικό χρώμα. Δε γνωρίζω πλέον σήμερα η κυβέρνηση τι περιθώρια αντίδρασης έχει και κυρίως δε γνωρίζω αν έχει αντιληφθεί την πολιτική διακύβευση του όλου ζητήματος.
Τέλος η Θεσσαλονίκη κινδυνεύει να διχαστεί για ένα «αδειανό πουκάμισο». Ιδεοληπτικοί από τη μια μεριά, υποστηρικτές του «εγκλήματος στη Βενιζέλου», και επιχειρηματίες με συμφέροντα στη δυτική είσοδο της πόλης, αγωνίζονται για ένα πανάκριβο, φαραωνικό έργο της μετεγκατάστασης της ΔΕΘ. Δηλαδή για κάτι που δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.
Ίσως τελικά η λύση να βρίσκεται στα χέρια της Αποκεντρωμένης Περιφέρειας.
