Είναι καθημερινή διαπίστωση πως η Θεσσαλονίκη έχει ένα γενικότερο πρόβλημα στην πολιτική της εκπροσώπηση. Και αυτό αφορά όλα τα κόμματα και δεν είναι κάτι το καινούργιο.
Εδώ και πολλά χρόνια, κυρίως από τότε που κατέρρευσε το ΠΑΣΟΚ, η πόλη μας αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο πρόβλημα, το οποίο οφείλεται πρωτίστως σε έναν βασικό λόγο: καταξιωμένοι στην εργασία τους Θεσσαλονικείς δε θέλουν να εμπλακούν στην πολιτική. «Πού να μπλέξω τώρα» είναι η κλασική απάντησή τους στις προτάσεις που τους γίνονται. Και είναι απολύτως λογικό. Ένας πολίτης ο οποίος διαπρέπει στον επαγγελματικό του χώρο δεν είχε τον χρόνο να ασχοληθεί με την πολιτική, δηλαδή να στήσει τα δίκτυά του με τα ΜΜΕ, με τους τοπικούς παράγοντες που επηρεάζουν ομάδες ψηφοφόρων και με τις κάθε μορφής συλλογικότητες και φορείς που θα προωθούσαν την υποψηφιότητά του. Έτσι, αντιλαμβάνεται πως ο αγώνας είναι άνισος με τους ήδη εκλεγμένους βουλευτές που έχουν στη διάθεσή τους όλα τα παραπάνω αβαντάζ.
Κάπως έτσι διαιωνίζεται μια κατάσταση που οδηγεί εκτός πολιτικής άτομα, σε παραγωγική ηλικία, τα οποία θα μπορούσαν να προσφέρουν στα κοινά. Σε όλο αυτό το σκηνικό να προσθέσουμε και την απαξίωση της πολιτικής στη συνείδηση του μέσου πολίτη ο οποίος και αποθαρρύνει τον καταξιωμένο κοινωνικά φίλο του να διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών. «Δεν είναι για σένα αυτά τα πράγματα. Δεν βλέπεις τι γίνεται;» του λέει.
Στην πράξη φαίνεται πως όσο πιο μεγάλη είναι μια εκλογική περιφέρεια τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες στις χαμηλές θέσεις να εκλεγούν νέα πρόσωπα. Στην Α΄ Θεσσαλονίκης όμως το παιχνίδι είναι εντελώς κλειστό. Στη Νέα Δημοκρατία οι υπάρχοντες βουλευτές έχουν κτίσει εδώ και χρόνια τα δίκτυά τους και η όποια ανανέωση γίνεται με το σταγονόμετρο. Στις επόμενες εκλογές, όπου αναμένεται υπό φυσιολογικές συνθήκες να χαθούν 1-3 έδρες για το κυβερνών κόμμα, ο αγώνας για την πολιτική επιβίωση θα είναι ακόμα πιο σκληρός. Υπό μια τέτοια δυσμενή προοπτική, ποιος θα ρισκάρει την υποψηφιότητά του για πρώτη φορά; ποιος θα ρισκάρει να δαπανήσει ένα όχι ευκαταφρόνητο χρηματικό ποσό για να στηρίξει την είσοδό του στην πολιτική;
Στα άλλα κόμματα, πλην του ΠΑΣΟΚ, η κατάσταση είναι πολύ πιο εύκολη. Σε αυτά οι βουλευτές, καθώς δεν είναι μεγάλα ονόματα, εκλέγονται με ελάχιστους σταυρούς και χωρίς να χρειαστεί να στήσουν τα γνωστά δίκτυα. Η υποστήριξη από μια συλλογικότητα του χώρου και μια-δυο ικανοποιητικές τηλεοπτικές εμφανίσεις αρκούν για να εκλεγεί βουλευτής.
Στο ΠΑΣΟΚ η κατάσταση είναι πιο σύνθετη στη Θεσσαλονίκη, καθώς είναι άγνωστες οι προθέσεις του Νίκου Ανδρουλάκη. Θα κατέβει υποψήφιος και στη Θεσσαλονίκη; Η σχετική απόφασή του θα μετρήσει όχι μόνον για τη συγκρότηση του ψηφοδελτίου, αλλά ενδεχομένως να έχει και άλλες παρενέργειες.
Ως εκ τούτου, μην περιμένετε θεαματικές ανακατατάξεις ως προς την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της πόλης μας. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν αουτσάιντερ, αλλά ποια φαβορί θα χάσουν.
