Συγκεντρωνόμαστε σήμερα στον Λευκό Πύργο για να υψώσουμε τη φωνή μας απέναντι σε ένα από τα πιο βίαια, δολοφονικά και αυταρχικά καθεστώτα του σύγχρονου κόσμου: το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, υπό τον Αλί Χαμενεΐ και το σύστημα των μουλάδων.
Η παρουσία μας δεν είναι συμβολική· είναι πράξη αλληλεγγύης προς έναν λαό που εξεγείρεται, πληρώνοντας με αίμα το αυτονόητο δικαίωμα στην ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τη ζωή.
Το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας δεν αποτελεί απλώς μια αυταρχική διακυβέρνηση. Πρόκειται για ένα οργανωμένο σύστημα καταστολής, που εδώ και δεκαετίες στηρίζεται στον φόβο, τη βία και τη συστηματική παραβίαση κάθε έννοιας ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εκτελέσεις αντιφρονούντων, βασανιστήρια, αυθαίρετες συλλήψεις, εξαφανίσεις, φίμωση του Τύπου και ολοκληρωτικός έλεγχος της ιδιωτικής ζωής συνθέτουν την καθημερινότητα εκατομμυρίων Ιρανών.
Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να συνεχίζει να σιωπά, να υπολογίζει γεωπολιτικά συμφέροντα ή να περιορίζεται σε χλιαρές δηλώσεις ανησυχίαςΗ εξέγερση που βρίσκεται σε εξέλιξη δεν είναι ένα μεμονωμένο ξέσπασμα. Είναι η συσσωρευμένη κραυγή μιας κοινωνίας που ασφυκτιά. Γυναίκες, νέοι, εργάτες, φοιτητές, καλλιτέχνες και μειονότητες βγαίνουν στους δρόμους, αψηφώντας τα όπλα και τις απειλές, απαιτώντας ελευθερία από ένα καθεστώς που τους στερεί το μέλλον. Ιδιαίτερα οι γυναίκες του Ιράν βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, αμφισβητώντας ανοιχτά ένα σύστημα που τις αντιμετωπίζει ως ιδιοκτησία και τις τιμωρεί για την ίδια τους την ύπαρξη.
Η απάντηση του καθεστώτος είναι αμείλικτη. Σύμφωνα με διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η καταστολή της εξέγερσης έχει οδηγήσει σε χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, καθώς και σε δεκάδες χιλιάδες συλλήψεις. Άνθρωποι εκτελούνται μετά από παρωδίες δικών, χωρίς πραγματικά στοιχεία, μόνο και μόνο για να σπαρθεί ο τρόμος. Ανήλικοι, διαδηλωτές, δημοσιογράφοι και απλοί πολίτες στοχοποιούνται ως «εχθροί του κράτους». Οι φυλακές γεμίζουν, ενώ τα βασανιστήρια χρησιμοποιούνται ως εργαλείο παραδειγματισμού.
Τα εγκλήματα αυτά δεν είναι εσωτερική υπόθεση του Ιράν. Είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να συνεχίζει να σιωπά, να υπολογίζει γεωπολιτικά συμφέροντα ή να περιορίζεται σε χλιαρές δηλώσεις ανησυχίας. Κάθε μέρα σιωπής μεταφράζεται σε νέους νεκρούς. Κάθε ανοχή ενισχύει ένα καθεστώς που αποδεικνύει καθημερινά ότι δεν μεταρρυθμίζεται, αλλά μόνο καταρρέει υπό την πίεση του ίδιου του λαού του.
Από τη Θεσσαλονίκη, από τον Λευκό Πύργο, δηλώνουμε καθαρά:
Στεκόμαστε στο πλευρό του ιρανικού λαού.
Καταγγέλλουμε απερίφραστα το εγκληματικό καθεστώς του Χαμενεΐ και των μουλάδων.
Απαιτούμε τον άμεσο τερματισμό της βίας, την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων και τη λογοδοσία των υπευθύνων για τα εγκλήματα που διαπράττονται.
Η ελευθερία δεν είναι έγκλημα. Η αντίσταση δεν είναι τρομοκρατία. Τρομοκρατία είναι η κρατική βία, οι εκτελέσεις και ο φόβος. Ο αγώνας του ιρανικού λαού είναι αγώνας πανανθρώπινος. Και μέχρι να δικαιωθεί, η φωνή μας δεν θα σωπάσει.
*Ο κ. Σταύρος Γκουγκουλούδης είναι δικηγόρος
