Παράλληλα, ο Ντίνος Σπυρόπουλος ετοιμάζει την έκδοση του δεύτερου βιβλίου μιας τριλογίας που ξεδιπλώνεται με αφετηρία τη μετεμφυλιακή Ελλάδα. Η κοινή τους ρίζα; Η προσήλωση στην αφήγηση, είτε αυτή εκτυλίσσεται μπροστά σε κοινό είτε πάνω στη σελίδα.
«Με την Κάτια Δανδουλάκη, που είναι μια εξαιρετική πρωταγωνίστρια και ένας άνθρωπος με ιδιαίτερη ποιότητα, δουλέψαμε πάνω σε μια παράσταση που δοκιμάστηκε σε διαφορετικά κοινά και κράτησε τη δυναμική της. Δύο χρόνια στην Αθήνα, μια περιοδεία στην Κύπρο και τώρα η Θεσσαλονίκη, στο Αριστοτέλειον», λέει ο δημοφιλής ηθοποιός. «Αυτό που κρατάει ζωντανό ένα έργο σε τόσο μεγάλη διάρκεια είναι η ίδια η δομή του. Στην περίπτωση του “Αόρατου Επισκέπτη” υπάρχει μια πολύ σφιχτή πλοκή, με συνεχείς ανατροπές, που απαιτεί από τον θεατή να παρακολουθεί ενεργά. Πρόκειται για ένα έργο που δεν στηρίζεται μόνο στην έκπληξη, αλλά στη σταδιακή αποκάλυψη των κινήτρων και των σχέσεων των προσώπων, κάτι που το κάνει να λειτουργεί σε κάθε παράσταση σαν μια καινούργια εμπειρία».
Ντίνος Σπυρόπουλος
Η παράσταση, βασισμένη στο έργο του Oriol Paulo, αξιοποιεί τη δομή ενός ψυχολογικού θρίλερ για να οδηγήσει τον θεατή σε μια διαδικασία διαρκούς αναθεώρησης των δεδομένων. Στον πυρήνα της βρίσκεται η αντιπαράθεση ανάμεσα σε έναν κατηγορούμενο επιχειρηματία και τη δικηγόρο που επιχειρεί να ανασυνθέσει την αλήθεια μέσα σε περιορισμένο χρόνο. Ο Ντίνος Σπυρόπουλος εντοπίζει στο έργο στοιχεία που ξεπερνούν το καθαρά αστυνομικό ενδιαφέρον. «Το έργο το είχα δει αρχικά ως ταινία και μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Υπήρχε μια οικονομία στην αφήγηση και μια ένταση που δεν βασιζόταν σε εξωτερικά μέσα, αλλά στον τρόπο που ξεδιπλώνεται η ιστορία. Από τότε είχα σκεφτεί ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει θεατρικά. Όταν τελικά προέκυψε η σκηνική του εκδοχή και βρέθηκα να συμμετέχω, διαπίστωσα ότι αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει είναι ότι πίσω από το μυστήριο έχει μια ανθρωπιά απίστευτη, και αυτό αγγίζει πολύ τον κόσμο».
Παράλληλα με τη θεατρική του παρουσία, ο Ντίνος Σπυρόπουλος συνεχίζει τη συγγραφική του πορεία, με το δεύτερο μυθιστόρημα της τριλογίας του, «Χιόνισε στο Λιανοκλάδι», να ακολουθεί τη «Φαρμακωμένη» (εκδόσεις Πρώτη ύλη). Κεντρικός ήρωας παραμένει ο χωροφύλακας Θανάσης Δαγρές, μέσα από τον οποίο επιχειρεί να αποτυπώσει μια ολόκληρη εποχή.
Ο ίδιος εξηγεί: «Το αστυνομικό στοιχείο είναι η αφορμή για να μιλήσω για κάτι ευρύτερο. Ο φόνος λειτουργεί σαν ένα σημείο εκκίνησης, αλλά αυτό που με ενδιαφέρει είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο συμβαίνει. Η δεκαετία του ’60 στην ελληνική επαρχία είναι μια περίοδος με έντονες αντιφάσεις. Υπάρχουν κοινωνικές πιέσεις, πολιτικές εντάσεις, μια προσπάθεια να προχωρήσει η ζωή μετά από δύσκολα χρόνια. Ο Δαγρές κινείται μέσα σε αυτό το πλαίσιο και παρατηρεί, σχεδόν σαν μάρτυρας, τις αλλαγές που συντελούνται. Στο δεύτερο βιβλίο, η αφήγηση φτάνει μέχρι τα μέσα της δεκαετίας, λίγο πριν από τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν, και αυτό δίνει μια άλλη διάσταση στην ιστορία».
Έρευνα και αναπαράσταση εποχής
Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου διαφοροποιεί το έργο του από την κυρίαρχη τάση του σύγχρονου αστυνομικού μυθιστορήματος. Η έρευνα και η αναπαράσταση της εποχής αποτελούν βασικά εργαλεία για τη διαμόρφωση της αφήγησης.
«Με ενδιαφέρει να αποδώσω το κλίμα εκείνης της εποχής με ακρίβεια. Οι σχέσεις των ανθρώπων, ο τρόπος που λειτουργεί μια μικρή κοινωνία, όλα αυτά επηρεάζουν την εξέλιξη της ιστορίας. Δεν πρόκειται για μια αναπαράσταση με την έννοια της νοσταλγίας, αλλά για μια προσπάθεια κατανόησης. Ο αναγνώστης ακολουθεί μια αστυνομική υπόθεση, αλλά ταυτόχρονα έρχεται σε επαφή με ένα σύνολο συνθηκών που καθορίζουν τη συμπεριφορά των προσώπων».
Η μετάβαση από το θέατρο στη συγγραφή και αντίστροφα αποτελεί για τον ίδιο μια διαδικασία με σαφείς διαφορές, αλλά και κοινά σημεία. Η εμπειρία της σκηνής επηρεάζει τον τρόπο που δομεί τις ιστορίες του, χωρίς να τον περιορίζει. «Η συγγραφή είναι μια μοναχική διαδικασία. Κάθεσαι μόνος σου και δουλεύεις πάνω σε κάτι που θα ολοκληρωθεί αργότερα, όταν φτάσει στον αναγνώστη. Στο θέατρο υπάρχει η άμεση επαφή με το κοινό, μια ανταλλαγή που γίνεται τη στιγμή της παράστασης. Από την άλλη, η θεατρική εμπειρία με έχει βοηθήσει στο να σκέφτομαι σκηνικά, να βλέπω τις εικόνες, να αντιλαμβάνομαι τον ρυθμό. Πολλοί μου λένε ότι τα βιβλία έχουν μια κινηματογραφική δομή, με εναλλαγές, με επιστροφές στον χρόνο, με μια αφήγηση που δεν είναι γραμμική».
Το «Χιόνισε στο Λιανοκλάδι» αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αρχές Μαΐου από τις εκδόσεις Πρώτη ύλη, ενώ η τριλογία θα ολοκληρωθεί με το «Σήμερα στην πόλη σας», ένα μυθιστόρημα που θα μεταφέρει τη δράση στη μεταπολιτευτική περίοδο. Παράλληλα, ο Ντίνος Σπυρόπουλος συνεχίζει να δραστηριοποιείται και στη σκηνοθεσία, με σχέδια που εκτείνονται και εκτός Ελλάδας.
«Το επόμενο διάστημα υπάρχει η προοπτική να ανεβεί ένα θεατρικό μου στη Γερμανία, μια κωμωδία που έχει να κάνει με τα ήθη και τα έθιμα ενός ελληνικού γάμου. Είναι ενδιαφέρον να βλέπεις πώς αυτά τα στοιχεία λειτουργούν σε ένα κοινό εκτός Ελλάδας, που τα προσεγγίζει με έναν τρόπο σχεδόν νοσταλγικό. Παράλληλα συνεχίζω να γράφω, γιατί η ιστορία του Δαγρέ έχει ακόμη δρόμο».
