Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι η απόφαση που έλαβε η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου είναι μη νόμιμη, καθώς θεωρεί ότι στηρίχθηκε «σε γνωματεύσεις και απόψεις μη αρμοδίων υπηρεσιακών στελεχών».
Στο άκουσμα της είδησης πολλοί ήταν εκείνοι που τόνισαν ότι η συγκεκριμένη κίνηση ήταν αναμενόμενη. Και αυτό γιατί, όπως εξηγούν, εύκολα μπορεί να προβλέψει κανείς ότι εφόσον η Αποκεντρωμένη Διοίκηση απορρίψει την ένσταση, το αμέσως επόμενο βήμα των εμπνευστών του δημοψηφίσματος θα είναι να ρίξουν την ευθύνη της μη διεξαγωγής του στο κράτος. Για τις δικές τους ευθύνες σε ό,τι αφορά τη συγκέντρωση των υπογραφών ούτε κουβέντα, φυσικά.
Η παραπλάνηση γύρω από τη συγκέντρωση των υπογραφών
Μάλιστα, πολλοί είναι εκείνοι που κάνουν λόγο για απέλπιδα προσπάθεια του κ. Πέγκα και της υπόλοιπης ομάδας της Οργανωτικής Επιτροπής να αποπροσανατολίσουν σκόπιμα όσους παραπλανήθηκαν κατά τη συλλογή των υπογραφών, αφού όπως επισημαίνουν με άλλα δεδομένα ξεκίνησε η όλη διαδικασία και με άλλα ολοκληρώθηκε. Δηλαδή, ενώ το εγχείρημα να συγκεντρώσουν τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών ξεκίνησε βάσει του αρχικού σχεδίου ανάπλασης, που περιλάμβανε λιγότερο πράσινο και περισσότερα κτήρια, εν τούτοις αυτό στην πορεία άλλαξε αφού ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, άκουσε την τοπική κοινωνία της Θεσσαλονίκης και προέκρινε το σημερινό σχέδιο που προβλέπει μητροπολιτικό πάρκο 120 στρεμμάτων και μόλις δυο κτήρια, πρόταση που ικανοποιεί απόλυτα αυτό που ζητούσε η πόλη. Παρόλα αυτά η Οργανωτική Επιτροπή για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος εξακολουθούσε μέχρι την τελευταία στιγμή να συγκεντρώνει υπογραφές θέτοντας το δίλημμα «πράσινο ή τσιμέντο».
Καταπέλτης η γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους
Όσον αφορά τον ισχυρισμό του κ. Πέγκα περί «μη νόμιμης απόφασης» του δημοτικού συμβουλίου, φαίνεται ότι αγνοεί ηθελημένα τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους που είναι καταπέλτης. Σύμφωνα, λοιπόν, με το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, οι ηλεκτρονικές αιτήσεις που υποβλήθηκαν μέσω πλατφόρμας και περιλάμβαναν μόνο όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο, μητρώνυμο και έτος γέννησης, χωρίς εγκεκριμένη ψηφιακή υπογραφή ή πιστοποιημένους κωδικούς, «δεν συνιστούν κατά νόμο ταυτοποιήσιμη δήλωση βούλησης του αιτούντος προς την αρμόδια διοικητική αρχή», δηλαδή το δημοτικό συμβούλιο, όπως απαιτεί το άρθρο 134 παρ. 2 του ν. 4555/2018 για τη διενέργεια δημοτικού δημοψηφίσματος.
Τι σημαίνει αυτό; Πρώτον ότι οι φυσικές υπογραφές έπρεπε να συνοδεύονται από φωτοτυπία της ταυτότητας όσων υπέγραφαν, κάτι που δεν έγινε. Δεύτερον ότι οι ψηφιακές υπογραφές έπρεπε να υποβάλλονταν μέσω του Gov.gr. Μοιραία, στο ερώτημα εάν οι προϋποθέσεις του νόμου για την έγκυρη υποβολή του αιτήματος πληρούνται με τον τρόπο που έγινε η συλλογή και κατάθεση των στοιχείων, η απάντηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ήταν ομόφωνη: «Ενόψει της αρνητικής απάντησης στο πρώτο σκέλος, η απάντηση στο δεύτερο σκέλος καθίσταται αλυσιτελής», δηλαδή η διαδικασία δεν θεωρείται νομικά έγκυρη και το αίτημα για δημοψήφισμα δεν μπορεί να προχωρήσει.
Η… προετοιμασία για τις δημοτικές εκλογές του 2028
Επιπρόσθετα, όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις στο δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης θέτουν και μια άλλη διάσταση στην απόφαση του κ. Πέγκα να προσφύγει στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας Θράκης. Εκτιμούν ότι με αυτόν τον τρόπο ο ίδιος θέλει να κρατήσει ψηλά στην επικαιρότητα το θέμα προκειμένου να αποκομίσει πολιτικά κέρδη στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2028. Τι σημαίνει αυτό; Σύμφωνα με τους ίδιους, ο κ. Πέγκας βιάζεται να καλύψει το χαμένο (πολιτικό-επικοινωνιακό) έδαφος των τελευταίων εβδομάδων καθώς αισθάνεται και αντιλαμβάνεται ότι το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται απομακρύνεται από εκείνον και στρέφεται προς τον συνδυασμό «Πόλη Ανάποδα» με επικεφαλής τον Νίκο Νικήσιανη, ο οποίος βγήκε μπροστά και υπερασπίστηκε τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.
Κάπως έτσι, διαμορφώνεται στην κοινή γνώμη η άποψη ότι ο Σπύρος Πέγκας επιχειρεί περισσότερο να επανατοποθετηθεί πολιτικά και να κερδίσει τις εντυπώσεις μέσα από κινήσεις που μπορούν να του «δώσουν» δημοσιότητα, χωρίς όμως αυτές να συνοδεύονται από ουσιαστικό περιεχόμενο ή ρεαλιστική προοπτική.
