Με την απόσταση «ασφαλείας» του ενός έτους από τις μεγάλες διαδηλώσεις, με αφορμή την επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών και τη δίκη να αρχίζει τον επόμενο μήνα, έχοντας «κλείσει» το μέτωπο των αγροτικών κινητοποιήσεων και με την εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ να φτάνει στο τέλος των εργασιών της, με τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν στη ΔΕΘ - φορολογική μεταρρύθμιση, ενίσχυση συνταξιούχων, καταβολή ενοικίου - να έχουν υλοποιηθεί, φάνηκε να δημιουργείται πλέον ένα «παράθυρο» στο οποίο το Μέγαρο Μαξίμου έκανε το επόμενο βήμα.
Ο κ. Μητσοτάκης άνοιξε τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, που κατά μία έννοια θα διαμορφώσει τις συναινέσεις ή αντιθέσεις μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων για τα επόμενα χρόνια και ταυτόχρονα έθεσε το δίλημμα των επόμενων εθνικών εκλογών, σε δύο σκέλη, πρώτον ποιος θα βρεθεί στο Μέγαρο Μαξίμου ως πρωθυπουργός και δεύτερον, ποιος θα μπορούσε να αποτελέσει συνομιλητή της ΝΔ, αν τελικά ο στόχος της αυτοδυναμίας, που έχει τεθεί, δεν επιτευχθεί.
Ο κ. Μητσοτάκης δεν έθεσε αυτό το πλαίσιο εν κενώ, το έπραξε σε μια περίοδο έντονων διεργασιών στον χώρο της αντιπολίτευσης, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν το κόμμα του να προηγείται με ένα εύρος πέριξ των 15 ποσοστιαίων μονάδων από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ, το οποίο με τη σειρά του βρίσκεται σε περίοδο και εσωκομματικών αναταράξεων και με τον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς να τελεί εν αναμονή ίδρυσης νέων κομμάτων, όπως του Αλέξη Τσίπρα ή ακόμη και της Μαρίας Καρυστιανού – και με τους δύο να δείχνουν ισχυρή διείσδυση στα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέρριψε στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος». Για την ακρίβεια, το διευκρίνισε, λέγοντας ότι το δίλημμα είναι «Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης», «Μητσοτάκης ή Κωνσταντοπούλου», «Μητσοτάκης ή Βελόπουλος». Η κίνηση αυτή κατά πολλούς έχει δύο ερμηνείες. Πρώτη, ότι ο κ. Μητσοτάκης επιδιώκει να θέσει τον ίδιο σε ευθεία σύγκριση με τους πολιτικούς του αντιπάλους, καλώντας ουσιαστικά τους πολίτες να σκεφτούν ποιος από τους τρεις - πρώτους των δημοσκοπήσεων - θα σκέφτονταν ως πιθανό αντικαταστάτη του.
Δεύτερη ερμηνεία, ότι ενδεχομένως να επεδίωξε να δώσει «πρόσωπο» στο... χάος, βάζοντας συγκεκριμένους πολιτικούς αρχηγούς στην εξίσωση. Σε κάθε περίπτωση είναι σαφές ότι στρατηγική επιλογή για τον κ. Μητσοτάκη θα είναι στις επερχόμενες εκλογές η επανάληψη της σύγκρισης με τους άλλους υποψήφιους πρωθυπουργούς, που επεδίωξε και το 2019 έχοντας τότε απέναντί του τον Αλέξη Τσίπρα. Τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων είναι ξεκάθαρα, με όλες τις μετρήσεις να δείχνουν τον κ. Μητσοτάκη ως τον καταλληλότερο, με τα υπόλοιπα πρόσωπα να βρίσκονται σε μονοψήφια ποσοστά. Το κυβερνητικό επιτελείο, με τη στρατηγική που θα αναπτύξει, θα επιμείνει να φέρει σε πραγματικές «συνθήκες» το δίλημμα της κάλπης, καλώντας άμεσα ή έμμεσα το εκλογικό σώμα να επιλέξει ποιον θα αναδείξει στη θέση του πρωθυπουργού.
Στη συνέντευξή του, ο κ. Μητσοτάκης έθεσε, όμως, σε νέα βάση και τον στόχο της αυτοδυναμίας. Επιχειρώντας κατά κάποιο τρόπο να «απαλλαχθεί» από την κατηγορία της αλαζονείας, που πολλοί του επιρρίπτουν όταν ζητά αυτοδυναμία για την κυβέρνησή του, ουσιαστικά αντέστρεψε το ερώτημα, υπονοώντας ότι ο στόχος της αυτοδυναμίας είναι «μονόδρομος». Αποσαφηνίζοντας ότι ο ίδιος θα δεχθεί τη συνταγματική επιταγή για διερεύνηση των δυνατοτήτων σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, αν αυτό απαιτηθεί, έριξε την «μπάλα» στο «γήπεδο» του ΠΑΣΟΚ, το οποίο δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί σε καμία περίπτωση με τη ΝΔ, με στελέχη του, μάλιστα, όπως ο Χάρης Δούκας να ζητούν ακόμη και συνεδριακή απόφαση επ’ αυτού.
«Το Σύνταγμα είναι απολύτως σαφές: εάν δεν υπάρχει πλειοψηφία, το πρώτο κόμμα οφείλει να διερευνήσει τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης. Δεν μπορώ να σας πω τίποτα παραπάνω από αυτό. Θα σεβαστώ το Σύνταγμα», είπε ο κ. Μητσοτάκης και απαντώντας στο ερώτημα περί συνεργασιών σημείωσε ότι «αυτό το ερώτημα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον όχι για μας, έχει να το κάνετε σε αυτούς που λένε “εγώ δεν θέλω τον Μητσοτάκη” αλλά δεν λένε και τι θέλουν. Αυτοί πρέπει να απαντήσουν. Θέλουν να συνεργαστούν; Το ΠΑΣΟΚ θέλει να πάει και να κάνει αριστερή συμμαχία με κόμματα, όπως κάποιοι μπορεί να εισηγούνται, να κάνουν μέτωπο;».
Ταυτόχρονα με τα πολιτικά διλήμματα της κάλπης, στόχος του Μεγάρου Μαξίμου είναι να τεθεί και το πολιτικό πλαίσιο της επόμενης ημέρας, ως διακύβευμα των επόμενων εθνικών εκλογών. Η Συνταγματική Αναθεώρηση, που ουσιαστικά θα διαμορφώσει τους θεσμικούς κανόνες της χώρας και της λειτουργίας του κράτους για τα επόμενα χρόνια, παράλληλα με την οικονομία, θα αποτελέσουν τους κεντρικούς πυλώνες αυτού του διακυβεύματος, που θέτει ο κ. Μητσοτάκης, επιδιώκοντας η πολιτική αντιπαράθεση να περάσει στη «μεγάλη εικόνα» των προγραμμάτων διακυβέρνησης που θέτουν οι πολιτικές δυνάμεις στην κρίση των πολιτών.
Ο κ. Μητσοτάκης έχει μιλήσει στο παρελθόν για στρατηγική «μιας κάλπης» από την πλευρά του, επιδιώκοντας να αποφύγει την «παγίδα» οι πρώτες εκλογές το 2027 - όπως επανέλαβε ως επιδίωξή του - να λειτουργήσουν ως «κάλπη διαμαρτυρίας», με τους πολίτες να σκέφτονται ότι η κυβέρνηση θα κριθεί τελικά σε μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Για τον λόγο αυτό θα επιδιώξει τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση εξαρχής, έτσι ώστε το εκλογικό αποτέλεσμα, ακόμη κι αν δεν εξασφαλίζει την αυτοδυναμία, να την καθιστά εφικτή στην περίπτωση που απαιτηθεί επανάληψη της εκλογικής αναμέτρησης.
Πηγή: liberal.gr / Λίδα Μπόλα
