«Ο τίτλος αυτός απηχεί την προσωπική μου ματιά στα πράγματα. Ο τρόπος της σχέσης είναι απλά ο τρόπος με τον οποίο συσχετίζεσαι με τα οικεία σου άτομα, αυτούς που θεωρείς φίλους. Μπορείς να είσαι χρήσιμος, να βοηθάς, να είσαι εξυπηρετικός. Να μη σκέφτεσαι μόνο το προσωπικό σου συμφέρον, αλλά να δίνεις προς την κοινωνία», εξηγεί ο Πολυχρόνης Βασιλόπουλος. «Αυτή ακριβώς η προσωπική μου ματιά αντικατοπτρίζεται και στην έκθεση, στη σχέση μου με τοποθεσίες, μνημεία και πρόσωπα που απεικονίζονται. Είναι στιγμές ζωής μέσα στον χρόνο».
Τα έργα του νέου δημιουργού συνομιλούν με την ιστορία του κινηματογράφου και των κόμικς, χωρίς ωστόσο να υποκύπτουν στον πειρασμό της άμεσης αφήγησης. Σε ένα από τα έργα της έκθεσης απεικονίζεται ο Ηρακλής Πουαρό, όπως τον ενσάρκωσε ο David Suchet – μια επιλογή που αποκαλύπτει την έλξη του καλλιτέχνη προς μια συγκεκριμένη αισθητική εποχής. «Είναι η απόλυτη απεικόνιση του savoir vivre», σημειώνει. «Ήταν μια εποχή που φαίνεται ότι τα πράγματα ήταν πιο απλά. Με ελκύει η ηρεμία, η εσωτερική γαλήνη και η ιδιωτικότητα ως κομμάτια της ζωής εκείνης της περιόδου».
Ολόκληρη η Θεσσαλονίκη είναι ένα μνημείο από μόνη της, είναι σταυροδρόμι των Βαλκανίων, κομμάτι πολλών πολιτισμώνΗ Θεσσαλονίκη, η πόλη όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, λειτουργεί ως ένα διακριτικό αλλά σταθερό υπόβαθρο στη δουλειά του. Δεν πρόκειται για την τυπική εικονογραφία των αναγνωρίσιμων ορόσημων, αλλά για κάτι πιο διάχυτο και υπαινικτικό. «Αν ήμουν σε άλλη πόλη, θα ζωγράφιζα κάτι άλλο. Όμως σίγουρα η Θεσσαλονίκη είναι από μόνη της έμπνευση», λέει. «Θα έλεγα ότι με εμπνέει περισσότερο να ζωγραφίζω εικόνες από το κέντρο, το παραλιακό μέτωπο, τον Λευκό Πύργο και τη Ροτόντα, αλλά και την Άνω Πόλη. Όμως ολόκληρη η Θεσσαλονίκη είναι ένα μνημείο από μόνη της. Είναι σταυροδρόμι των Βαλκανίων, κομμάτι πολλών πολιτισμών».
Η ματιά του κοιμώμενου κόσμου
Ο Πολυχρόνης Βασιλόπουλος μιλά για μια ματιά που δεν είναι εντελώς πραγματική – «η ματιά του κοιμώμενου κόσμου», όπως την αποκαλεί. Τα έργα του δεν είναι ούτε απόλυτα αναπαραστατικά ούτε αφηρημένα. Κινούνται σε μια ζώνη όπου η παρατήρηση συναντά περισσότερο τη μνήμη παρά την ίδια την πραγματικότητα.
Η επιλογή της υγρής ακουαρέλας και των μελανιών σε χαρτί προσφέρει στον καλλιτέχνη κάτι που άλλα μέσα δεν μπορούν, όπως ο ίδιος εξηγεί: την αίσθηση του πειράματος, της συνεχούς διαπραγμάτευσης με το υλικό. «Η ακουαρέλα δεν είναι στάσιμη ως υλικό. Είναι κάτι με το οποίο πειραματίζεσαι συνέχεια προκειμένου να επιτύχεις το αποτέλεσμα που επιδιώκεις. Δεν το βαριέσαι ποτέ και πάντα εκπλήσσεσαι από το τελικό αποτέλεσμα. Αφήνει χώρο η ακουαρέλα και για κάτι παραπάνω από τη φαντασία – η απεικόνιση φτάνει μέχρι ένα σημείο».
Η διαδικασία του ξεκινά συχνά από μια εξωτερική εικόνα, μια αναφορά που λειτουργεί «σαν ένα πλάνο από ταινία ή ένα προσχέδιο», όπως λέει. Αυτό όμως που τον ενδιαφέρει τελικά δεν είναι η αφήγηση μιας ολοκληρωμένης ιστορίας, αλλά η σύλληψη μιας στιγμής – αυτό που στα κόμικς θα ήταν ένα μεμονωμένο καρέ ή στο σινεμά ένα πλάνο φορτισμένο με νόημα. «Θέλω να απεικονίσω μια συγκεκριμένη στιγμή, όχι απαραίτητα μια ολόκληρη ιστορία. Κι όμως, αυτή η στιγμή μπορεί να κλείνει μέσα της μια ιστορία», εξηγεί.
Η θέση του εικαστικού καλλιτέχνη στην Ελλάδα
Όσο για τη θέση του νέου εικαστικού καλλιτέχνη στη σημερινή Ελλάδα, ο Πολυχρόνης Βασιλόπουλος δεν έχει ψευδαισθήσεις. «Το πιο σημαντικό είναι ότι πρέπει κάποιος να βγει από το κουβούκλιό του και να ψαχτεί. Να δείξει ενδιαφέρον προς τις απόψεις και των άλλων καλλιτεχνών και να κάνει διασυνδέσεις με άτομα στον χώρο της Τέχνης», λέει. Η εικαστική σκηνή της Θεσσαλονίκης, σημειώνει, ήταν «κάπως υποβαθμισμένη τα προηγούμενα χρόνια, όμως φαίνεται τελευταία να αναπτύσσεται. Κι αυτό είναι σίγουρα αισιόδοξο για τους δημιουργούς της γενιάς μου, οι οποίοι, ακόμη κι όταν φεύγουν από την πόλη, κάποια στιγμή επιδιώκουν να επιστρέψουν».
Βιογραφικό του καλλιτέχνη
Ο Πολυχρόνης Βασιλόπουλος γεννήθηκε το 1995 στην Θεσσαλονίκη. Το ακαδημαϊκό έτος
2014-2015 εισήχθη στο τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών
Τεχνών του ΑΠΘ και αποφοίτησε το 2019 με Άριστα. Φοίτησε στο 1ο ΕργαστήριοΖωγραφικήςμε διδάσκοντες καθηγητές τους: Γεώργιο Σκυλογιάννη, Ευαγγελία Νομίδου, ΔημήτριοΖουρούδη, Τριαντάφυλλο Τρανό και Ελένη Θεοφυλάκτου.
Από το 2016 έλαβε μέρος σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις στο Γαλλικό ΙνστιτούτοΘεσσαλονίκης και στο Γενί Τζαμί ενώέλαβε μέρος και στην ARThessaloniki– το 2021 μετον ΣΚΕΤΒΕ και ξανά το 2022 σε συνεργασία με την ChalkosGallery.
Η έκθεση
Εγκαίνια: Παρασκευή 9Ιανουαρίου από τις 18:00
Chalkos Gallery– Costas Parcharidis: Ιουστινιανού 21, Θεσσαλονίκη
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη- Παρασκευή: 18:00 -20:30.
Σάββατο: 11:00 – 14:00.
Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 21 Ιανουαρίου.
