Αυτή είναι η μια πτυχή του συγκεκριμένου εσωκομματικού προβλήματος. Η άλλη πτυχή αφορά την υποψηφιότητα Ανδρουλάκη. Στις προηγούμενες εκλογές κράτησε την έδρα του στη Θεσσαλονίκη, αφήνοντας εκτός βουλής τον Χάρη Καστανίδη. Αυτή η αβεβαιότητα, ενώ ουσιαστικά έχουμε μπει σε προεκλογική χρονιά, ανακυκλώνει μια νοσηρή κατάσταση. Είναι λογικό οι υποψήφιοι που πιστεύουν βασίμως πως θα εκλεγούν, να ζητούν από τον Ν. Ανδρουλάκη να ξεκαθαρίσει το τι θα κάνει. Και φυσικά αυτός δεν έχει κανένα λόγο να ανοίξει από τώρα τα χαρτιά του.
Όμως, επειδή υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές, οι επίδοξοι υποψήφιοι θεωρούν σκόπιμο να παίξουν σε διπλό ταμπλό. Βλέπουν και προς Τσίπρα μεριά. Η συγκρότηση της μεγάλης προοδευτικής—αντιδεξιάς παράταξης αποτελεί ένα δέλεαρ για ένα σημαντικό κομμάτι τόσο του στελεχικού δυναμικού όσο και της βάσης του ΠΑΣΟΚ. Συνεπώς μια εμφάνιση στο πλευρό του Τσίπρα σαφώς και δεν μπορεί να θεωρηθεί αντικομματική στάση, όμως είναι σαφώς αντιηγετική. Δε γνωρίζω κατά πόσο ο Ν. Ανδρουλάκης και η ομάδα του μπορούν ή θέλουν να κάνουν αυτή τη διάκριση ή θα θεωρήσουν αυτές τις συμπεριφορές αφορμή για την περιθωριοποίηση των διαφωνούντων. Ούτως ή άλλως, αυτό που φαίνεται να τους ενδιαφέρει είναι ο έλεγχος του «μαγαζιού».
Και να αναλογιστούμε πως επί μια σχεδόν τριακονταετία η Θεσσαλονίκη ήταν μια από τις πιο προνομιακές περιοχές για το κραταιό ΠΑΣΟΚ, με δεκάδες υπουργούς και υφυπουργούς. Τα χρόνια πέρασαν, οι παλιές γενιές έφυγαν και οι νεότερες κινούνται σε άλλα μήκη κύματος. Δεν είναι τυχαίο πως αυτή η κατάσταση αποτυπώνεται και στο τοπικό στελεχικό δυναμικό του Κινήματος.
Υπάρχει προοπτική ανάταξης; Μάλλον όχι, διότι δεν υπάρχει καμιά ένδειξη πως το γενικότερο πολιτικό περιβάλλον θα γίνει πιο ευνοϊκό για το ΠΑΣΟΚ. Απεναντίας, όλα δείχνουν πως η αναμενόμενη εμφάνιση των δύο νέων κομμάτων, θα επιδεινώσει τη θέση του. Το πιο πιθανό είναι το ΠΑΣΟΚ να δώσει αγώνα για την 3η θέση, με ό,τι αυτό σημαίνει για τις βουλευτικές του έδρες και κυρίως για το μέλλον.
Συνεπώς η Θεσσαλονίκη αναδεικνύεται σε μια πόλη που βάζει δύσκολα στα δύο συστημικά, παραδοσιακά κόμματα. Στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ. Πιο σύνθετη και περίπλοκη η κατάσταση για το κυβερνών κόμμα, πιο επικίνδυνη όμως για το ΠΑΣΟΚ. Η Νέα Δημοκρατία, αν κάνει κάποιες κινήσεις, μπορεί να βελτιώσει την εικόνα της. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει την ευχέρεια παρόμοιων κινήσεων και μοιραία θα βαδίσει στην πόλη μας τον δρόμο της απώλειας.
