Αντίθετα, εν όψει της συζήτησης της συμφωνίας με τις χώρες της Mercosur σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποφάσισαν ομόφωνα να σκληρύνουν τη στάση τους και να προχωρήσουν την Πέμπτη σε 48ωρο κλείσιμο νευραλγικών σημείων στους ελληνικούς αυτοκινητόδρομους. Ακόμα και παράδρομων.
Σε επίπεδο Βόρειας Ελλάδας αυτό σημαίνει ότι την Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου και την Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2026 θα κλείσουν την Εγνατία Οδό στην Ηγουμενίτσα και τον κόμβο της Σιάτιστας. Επίσης, στην Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης-Αθηνών θα απαγορευτεί η διέλευση των οχημάτων στα Μάλγαρα, ενώ στη Θεσσαλία θα κλείσουν τα Τέμπη. Παράλληλα θα συνεχιστούν οι αποκλεισμοί στα τελωνεία Ευζώνων, Δοϊράνης, Νίκης, Προμαχώνα, Εξοχής, Ορμενίου και Κήπων.
Οι αγροτικές κινητοποιήσεις έφτασαν στο όριό τους
Πλέον δεν χωρά καμία αμφιβολία ότι το ζήτημα των αγροτικών κινητοποιήσεων φτάνει στα όριά του. Πλέον δεν δοκιμάζει τις αντοχές της κοινωνίας και της οικονομίας, αλλά τις… ξεχειλώνει, διότι πολύ απλά ο διάλογος όπως και το ταγκό θέλει δύο. Η μεν κυβέρνηση καλεί τους αγρότες να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, οι δε αγροτοσυνδικαλιστές επικαλούνται τον διάλογο δίχως -όπως αποδεικνύεται στην πράξη- να έχουν καμία διάθεση να προσέλθουν σε αυτόν. Παριστάνουν ότι διαπραγματεύονται βασιζόμενοι στη γνωστή (για εκείνους) «συνταγή» του «όλα τα λεφτά, όλα τα κιλά». Έτσι έμαθαν από τη δεκαετία του 1980, αυτό πράττουν και σήμερα. Μόνο που εδώ η γνωστή φράση παραφράζεται στο «όλα τα αιτήματα, όλα τα μπλόκα». Και όταν ερωτώνται τι θα γίνει εφόσον η κυβέρνηση προχωρήσει στο plan b, που σημαίνει επιβολή διοικητικών προστίμων σε όσους καταλαμβάνουν παράνομα τους ελληνικούς αυτοκινητόδρομους, τότε αναμασούν μονότονα την «καραμέλα» περί… κρατικής καταστολής και… κρατικού αυταρχισμού, λες και οι δρόμοι είναι το…χωράφι τους.
Ξεχνούν, φαίνεται, πως όταν «η Ελλάδα κόβεται στα δυο» από τα τρακτέρ τον λογαριασμό πληρώνει η κοινωνία στο σύνολό της. Γιατί το θέμα δεν αφορά μόνο την επιστροφή των εκδρομέων αλλά από την Πέμπτη και την Παρασκευή τον εργαζόμενο που δεν θα μπορέσει ή θα καθυστερήσει να πάει στη δουλειά του, τον ασθενή που μεταφέρεται στο νοσοκομείο, τον επαγγελματία που μεταφέρει ευπαθή προϊόντα και πολλούς άλλους. Όπως ξεχνούν και ότι τα αιτήματα δεν κατατίθενται με τελεσίγραφα.
Καρυστιανού και Κασιδιάρης «τρόμαξαν» την αντιπολίτευση
Κάπου εδώ μπαίνει στην εξίσωση ο παράγοντας «αντιπολίτευση». Ο λόγος είναι ότι η αδιαλλαξία των αγροτοσυνδικαλιστών δίνει πολιτική διάσταση στο θέμα των αγροτικών κινητοποιήσεων. Για παράδειγμα εκείνοι της Θεσσαλίας που πρόσκεινται στο ΚΚΕ προτάσσουν αιτήματα που παραβιάζουν ξεκάθαρα τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άρα δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να γίνουν δεκτά. Και όμως επιμένουν σε αυτά παρατείνοντας το αδιέξοδο. Από κοντά και το ΠΑΣΟΚ που ενώ προσπαθεί να παραστήσει την εναλλακτική κυβερνητική πρόταση εν τούτοις αποφεύγει να πάρει θέση για τα ανεδαφικά αιτήματα. Όπως δεν λέει κουβέντα για την ταλαιπωρία των οδηγών ή τις καταλήψεις των σταθμών των διοδίων. Ίσως σε αυτό να παίζει ρόλο και η παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού και του Ηλία Κασιδιάρη στα μπλόκα, με τις αγκαλιές και τους χαιρετισμούς τους με τους αγρότες να προκαλούν εκνευρισμό και προβληματισμό στο σύνολο των κομμάτων της αντιπολίτευσης που προσεγγίζουν τους αγρότες ως εν δυνάμει εκλογική «πελατεία». Άλλωστε, η υποτιθέμενη «αλληλεγγύη» από την κομματική εργαλειοποίηση απέχουν ελάχιστα.
Αυτοεγκλωβίστηκαν αγρότες και αντιπολίτευση
Και κάπως έτσι, οι αγροτικές κινητοποιήσεις εξελίσσονται στο «καμένο χαρτί» της αντιπολίτευσης, διότι αντί να αποτελέσουν αφετηρία για έναν σοβαρό διάλογο για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα, στερούνται στρατηγικής, «καθαρών» θέσεων και ρεαλιστικών προτάσεων. Το αποτέλεσμα είναι διπλά επιζήμιο. Από τη μία, ο αγροτικός κόσμος εγκλωβίζεται σε ένα αδιέξοδο, πιστεύοντας ότι η ένταση θα φέρει λύσεις που αντικειμενικά δεν μπορούν να δοθούν. Από την άλλη, η αντιπολίτευση, στο σύνολό της, επενδύει σε μια προσπάθεια φθοράς της κυβέρνησης, ελπίζοντας ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια θα μεταφραστεί αυτόματα σε δικά της εκλογικά οφέλη. Μόνο που η κοινωνία έμαθε, πλέον, να διαβάζει πίσω από τις λέξεις και να βλέπει τη... φάκα που βρίσκεται πριν από το.. τυρί. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις δεν επιβάλλονται με μπλόκα και τελεσίγραφα, αλλά χτίζονται με σχέδιο, διάλογο και ευθύνη. Και αυτά, προς το παρόν, παραμένουν ζητούμενα με ευθύνη των αγροτών.
