Από την πανδημία του covid, στον πόλεμο της Ουκρανίας και την πρώτη ενεργειακή κρίση και από τις ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα και την αναταραχή στην ευρύτερη περιοχή, στον πόλεμο στο Ιράν, που έχει προκαλέσει ανάφλεξη σε Μέση Ανατολή και Περσικό Κόλπο, η φράση που χρησιμοποιεί όλο και πιο συχνά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ότι “μοναδική βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα”, φαίνεται να επιβεβαιώνεται.
Ο ίδιος χαρακτηρίζει “ατού” για τη χώρα την πολιτική σταθερότητα, αλλά και τη δημοσιονομική ισορροπία, που διαθέτει, με το κυβερνητικό επιτελείο να σημειώνει ότι οι τελευταίες εξελίξεις δικαίωσαν την επιλογή της “συνετούς” και “μετρημένης” οικονομικής πολιτικής, που ακολουθήθηκε σε όλη την περίοδο που η οικονομία είχε θετικό πρόσημο.
Αυτό το περιβάλλον επαναφέρει πλέον με πρακτικό και όχι μόνο θεωρητικό τρόπο, το διακύβευμα διατήρησης της πολιτικής και δημοσιονομικής σταθερότητας, ως επίδικο του πολιτικού συστήματος, αλλά και των επερχόμενων εθνικών εκλογών και αναμένεται να αποτελέσει το βασικό πεδίο της πολιτικής σύγκρουσης για την κυβέρνηση.
Την ώρα που η αντιπολίτευση ζητά πολιτική αλλαγή, το Μέγαρο Μαξίμου απαντά με το ερώτημα “ποιος θα κυβερνήσει” και απέναντι στις φωνές περί κυβερνήσεων συνεργασίας, βάζει στο τραπέζι το σενάριο εργασίας “σκεφτείτε αν έπρεπε να συνεννοηθούν δύο ή περισσότεροι πολιτικοί αρχηγοί για να σταλούν φρεγάτες και μαχητικά στην Κύπρο”.
Ακόμη και στο πεδίο της οικονομίας, που αναμένεται να δεχτεί το βάρος των επιπτώσεων του πολέμου στο Ιράν, η κυβέρνηση καλεί την αντιπολίτευση - από την οποία τα “πυρά” είναι δεδομένα για τα μέτρα που λαμβάνονται να καταθέσει προτάσεις κοστολογημένες, επαναφέροντας τα περί ακοστολόγητων προγραμμάτων, που αν εφαρμόζονταν η χώρα δε θα είχε τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει κρίσεις σαν κι αυτή.
Στην κυβερνητική πολιτική, η αντιπολίτευση και δη το ΠΑΣΟΚ, απαντούν με κριτική που χαρακτηρίζει ανεπαρκή τα μέτρα και επαναφέρουν στην ατζέντα θέματα όπως αυτό των υποκλοπών, που δεν καταφέρνουν να αλλάξουν την επικαιρότητα.
Έως σήμερα, η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης, οι κινήσεις της στο γεωπολιτικό τοπίο και οι παρεμβάσεις της στην αγορά, φαίνεται να οδηγούν σε συσπείρωση των δυνάμεών της, σε αντίθεση με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που εν μέσω γενικευμένων αναταράξεων, δεν έχουν καταφέρει να πείσουν ότι διαθέτουν εναλλακτική και καλύτερη αντιπρόταση. Αυτό, τουλάχιστον, αποτύπωσαν οι δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν μετά τις πρώτες ημέρες του πολέμου στο Ιράν.
Σε όλες τις μετρήσεις, η Νέα Δημοκρατία εμφανίστηκε ενισχυμένη, φτάνοντας στην εκτίμηση ψήφου μεταξύ 31,5%-34%, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέγραψε υψηλότερα ποσοστά αποδοχής ως προς την καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, οι επιλογές που έγιναν για την αμυντική θωράκιση της Κύπρου έτυχαν ευρύτατης αποδοχής, την ίδια ώρα, που το ΠΑΣΟΚ κατέγραψε μικρή ενίσχυση και διεύρυνση της διαφοράς του από την πρώτη θέση και τα υπόλοιπα κόμματα έδειξαν σταθερά ή σε πτώση.
Η επιλογή της πολιτικής σταθερότητας ως βασικό δίλημμα των πολιτικών συσχετισμών αποτελεί τον κεντρικό άξονα της κυβέρνησης, πολύ πριν η διεθνής κοινότητα βυθιστεί στα αχαρτογράφητα νερά που προκαλεί ο πόλεμος στο Ιράν.
Οι εξελίξεις ενισχύουν το διακύβευμα, προσθέτοντας, ωστόσο, το πεδίο της οικονομίας και των αντανακλαστικών που καλείται το Μέγαρο Μαξίμου να επιδείξει, ώστε να ανακόψει τις επερχόμενες πληθωριστικές πιέσεις και τη νέα ενεργειακή κρίση που κάνει την εμφάνισή της.
Με το θέμα της ακρίβειας να αποτελεί εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο το μείζον πρόβλημα για τους πολίτες, όπως ιεραρχείται στις δημοσκοπήσεις, οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης και οι προτάσεις της αντιπολίτευσης θα αποτελέσουν ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής αντιπαράθεσης που θα εξελιχθεί το επόμενο διάστημα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση θα επικαλείται, όπως ήδη κάνει, την πολιτική σταθερότητα, τη συνοχή της, την εμπειρία της στη διαχείριση κρίσεων, την επιβεβαίωση των πολιτικών της, όπως η ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας και η δημοσιονομική ισορροπία, απέναντι στη ρευστότητα που χαρακτηρίζει τον χώρο της αντιπολίτευσης, θέτοντας σε πρώτο πλάνο τον στόχο της αυτοδυναμίας και αντιπαραβάλλοντας μια “θολή” εναλλακτική που υπάρχει απέναντί της.
Πηγή: Liberal.gr/Λίδα Μπόλα
