Ο Τραμπ έχει διατάξει μια τεράστια συγκέντρωση δυνάμεων στη Μέση Ανατολή και προετοιμασίες για μια πιθανή αεροπορική επίθεση πολλών εβδομάδων κατά του Ιράν. Ωστόσο, δεν έχει εκθέσει λεπτομερώς στο αμερικανικό κοινό τους λόγους για τους οποίους μπορεί να οδηγεί τις ΗΠΑ στην πιο επιθετική τους ενέργεια κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας από την επανάσταση του 1979.
Η εξωτερική πολιτική στο επίκεντρο
Η εμμονή του Τραμπ με το Ιράν αποτελεί το πιο έντονο παράδειγμα μέχρι τώρα για το πώς η εξωτερική πολιτική - συμπεριλαμβανομένης της διευρυμένης χρήσης ωμής στρατιωτικής βίας - κυριαρχεί στην ατζέντα του κατά τους πρώτους 13 μήνες της δεύτερης θητείας του. Αυτό συχνά επισκιάζει εγχώρια ζητήματα, όπως το κόστος ζωής, που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι αποτελούν πολύ υψηλότερες προτεραιότητες για τους περισσότερους Αμερικανούς.
Ανώτερος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε ότι, παρά την πολεμική ρητορική του Τραμπ, δεν υπήρχε ακόμη «ενιαία υποστήριξη» εντός της κυβέρνησης για τη διεξαγωγή επίθεσης στο Ιράν. Οι σύμβουλοι του Τραμπ λαμβάνουν επίσης υπόψη την ανάγκη να αποφύγουν την αποστολή ενός «μη ξεκάθαρου μηνύματος» προς τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους που ανησυχούν περισσότερο για την οικονομία.
Προτεραιότητα στην αμερικανική οικονομία με φόντο τις ενδιάμεσες εκλογές
Οι σύμβουλοι του Λευκού Οίκου και στελέχη της εκστρατείας των Ρεπουμπλικανών θέλουν τον Τραμπ εστιασμένο στην οικονομία. Αυτό τονίστηκε ως το κορυφαίο θέμα της εκστρατείας σε ιδιωτική ενημέρωση αυτή την εβδομάδα με πολλούς υπουργούς, σύμφωνα με πρόσωπο που παρευρέθηκε, αν και ο Τραμπ ήταν απών.
Αντίθετα, ένας δεύτερος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου υποστήριξε ότι η ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ «έχει μεταφραστεί άμεσα σε νίκες για τον αμερικανικό λαό», προσθέτοντας ότι όλες οι ενέργειες του Προέδρου θέτουν την «Αμερική Πρώτη».
Οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου θα κρίνουν εάν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θα συνεχίσει να ελέγχει και τα δύο σώματα του Κογκρέσου. Η απώλεια ενός ή και των δύο σωμάτων από τους Δημοκρατικούς θα αποτελούσε πρόκληση για τον Τραμπ στα τελευταία χρόνια της προεδρίας του.
Πολιτικοί κίνδυνοι και «αιώνιοι πόλεμοι»
Ο Ρομπ Γκόντφρεϊ, στρατηγικός αναλυτής των Ρεπουμπλικανών, δήλωσε ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση με το Ιράν θα ενείχε σημαντικό πολιτικό κίνδυνο: «Ο πρόεδρος πρέπει να έχει κατά νου ότι η πολιτική βάση που τον ώθησε στην υποψηφιότητα των Ρεπουμπλικανών —τρεις συνεχόμενες φορές— παραμένει σκεπτικιστική απέναντι στις ξένες εμπλοκές, επειδή ο τερματισμός της εποχής των "αιώνιων πολέμων" ήταν μια ρητή προεκλογική υπόσχεση».
Ένας πιο δύσκολος αντίπαλος από τη Βενεζουέλα: Παρά κάποιες διαφωνίες, πολλοί στο κίνημα "MAGA" υποστήριξαν την ταχεία επιχείρηση που ανέτρεψε τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο τον περασμένο μήνα. Ωστόσο, ο Τραμπ θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μεγαλύτερες αντιδράσεις αν οδηγήσει τις ΗΠΑ σε πόλεμο με το Ιράν, το οποίο αποτελεί έναν πολύ πιο τρομερό αντίπαλο.
Το δίλημμα του Τραμπ
Ο Τραμπ κέρδισε την επανεκλογή του το 2024 υποσχόμενος μείωση του πληθωρισμού και αποφυγή δαπανηρών ξένων συγκρούσεων. Ωστόσο, δυσκολεύεται να πείσει τους Αμερικανούς ότι σημειώνει πρόοδο στη μείωση των υψηλών τιμών.
- Στρατιωτική πίεση: Οι ΗΠΑ στόχευσαν πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν τον Ιούνιο.
- Κίνδυνος εικόνας: Έχοντας αναπτύξει αεροπλανοφόρα και πολεμικά πλοία, ο Τραμπ κινδυνεύει να φανεί αδύναμος διεθνώς αν δεν προχωρήσει σε δράση, εκτός αν το Ιράν κάνει μεγάλες παραχωρήσεις.
- Ασαφείς στόχοι: Σε αντίθεση με την περίπτωση του Τζορτζ Μπους το 2003, οι λόγοι του Τραμπ για πιθανή επίθεση παραμένουν ασαφείς και ποικίλλουν, από την καταστολή διαδηλώσεων στο Ιράν μέχρι το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Καθώς οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μικρή όρεξη για έναν ακόμη ξένο πόλεμο, οποιαδήποτε κλιμάκωση με το Ιράν αποτελεί μια παρακινδυνευμένη κίνηση για έναν πρόεδρο που παραδέχθηκε πρόσφατα ότι το κόμμα του θα μπορούσε να δυσκολευτεί στις ενδιάμεσες εκλογές.
