Η πρωτοβουλία αντικατοπτρίζει την προσπάθεια του Λευκού Οίκου να επαναπροσδιορίσει τη Συμμαχία ως αυστηρά ευρωατλαντικό αμυντικό σχήμα, περιορίζοντας δεκαετίες εμπλοκής σε διαχείριση κρίσεων, παγκόσμιες συνεργασίες και πρωτοβουλίες αξιών.
Εσωτερικά, η προσέγγιση περιγράφεται ως «επιστροφή στις εργοστασιακές ρυθμίσεις».
Στο πλαίσιο αυτό, η Ουάσιγκτον ζητεί τον τερματισμό της αποστολής του ΝΑΤΟ στο Ιράκ — που ενισχύει τους θεσμούς ασφαλείας της χώρας και αποτρέπει την επανεμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους — ακόμη και από τον Σεπτέμβριο.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ σχεδιάζουν την αποχώρηση περίπου 2.500 στρατιωτών από τη χώρα, στο πλαίσιο της δέσμευσης Τραμπ για τερματισμό των «ατελείωτων πολέμων». Ειδικοί προειδοποιούν ότι μια πλήρης αποχώρηση θα μπορούσε να ενισχύσει πολιτοφυλακές και να αποσταθεροποιήσει το ιρακινό Κουρδιστάν.
Αντιδράσεις προκαλεί επίσης η πρόθεση μείωσης της δύναμης KFOR στο Κόσοβο, η οποία αριθμεί περίπου 4.500 στρατιώτες. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θεωρούν την αποστολή απαραίτητη για τη σταθερότητα των Δυτικών Βαλκανίων, προειδοποιώντας ότι ενδεχόμενη αποχώρηση θα μπορούσε να ενθαρρύνει αποσχιστικές τάσεις.
Παράλληλα, η Ουάσιγκτον πιέζει να μην προσκληθούν η Ουκρανία και οι τέσσερις εταίροι του Ινδο-Ειρηνικού (Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα) στις επίσημες συνεδριάσεις της συνόδου κορυφής, αν και ενδέχεται να συμμετάσχουν σε παράλληλες εκδηλώσεις.
Η αμερικανική εκστρατεία προκαλεί αντιδράσεις εντός της Συμμαχίας, με διπλωμάτες να προειδοποιούν ότι η εγκατάλειψη διεθνών συνεργασιών θα αποδυναμώσει την αποτροπή και την άμυνα. Άλλοι εκφράζουν ανησυχία ότι η μείωση της δημόσιας διπλωματίας και η ακύρωση του δημόσιου φόρουμ της συνόδου θα υπονομεύσουν την προσπάθεια του ΝΑΤΟ να πείσει τις κοινωνίες για τη σημασία του ρόλου και των αυξημένων αμυντικών δαπανών.
Παρότι δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση, οποιαδήποτε αλλαγή αποστολών απαιτεί ομοφωνία και των 32 συμμάχων, γεγονός που προμηνύει έντονες διαπραγματεύσεις το επόμενο διάστημα.
