Ο Τραμπ» και η ασφάλεια του Αρκτικού Κύκλου
Η επιτάχυνση του χρονοδιαγράμματος αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στην επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Οι αναφορές του Αμερικανού προέδρου περί προσάρτησης της Γροιλανδίας, σε συνδυασμό με τις δηλώσεις του υποψήφιου πρέσβη των ΗΠΑ στο Ρέικιαβικ, Μπίλι Λονγκ —ο οποίος αστειεύτηκε ότι η Ισλανδία θα μπορούσε να γίνει η «52η πολιτεία των ΗΠΑ»— έχουν προκαλέσει έντονη νευρικότητα. Για μια χώρα χωρίς ίδιο στρατό, η ανάγκη για ένα σταθερό θεσμικό «καταφύγιο» καθίσταται πλέον επιτακτική.
Το πλεονέκτημα του Ρέικιαβικ και το «αγκάθι» της αλιείας
Σε αντίθεση με άλλες υποψήφιες χώρες, η Ισλανδία διαθέτει ένα σημαντικό προβάδισμα: είναι ήδη μέλος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και της ζώνης Σένγκεν, έχοντας ενσωματώσει το μεγαλύτερο μέρος του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Πριν από το «πάγωμα» των διαπραγματεύσεων το 2013, είχε ήδη κλείσει 11 από τα 33 κεφάλαια. Αξιωματούχοι των Βρυξελλών εκτιμούν ότι, εάν υπάρξει πολιτική βούληση, η ολοκλήρωση των συνομιλιών θα μπορούσε να επιτευχθεί ακόμη και εντός ενός έτους.
Ωστόσο, το μεγάλο εμπόδιο παραμένει η αλιεία. Η διαχείριση των ιχθυοαποθεμάτων αποτελεί την «κόκκινη γραμμή» της ισλανδικής οικονομίας. Εντούτοις, το Brexit θεωρείται ότι διευκολύνει την κατάσταση, καθώς απομακρύνει από το τραπέζι το Ηνωμένο Βασίλειο, με το οποίο το Ρέικιαβικ είχε μακρά ιστορία συγκρούσεων για τα αλιευτικά δικαιώματα.
Μια ιστορική καμπή
Με την Πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, και την Πρωθυπουργό της Ισλανδίας, Κριστρούν Φροστατότιρ, να πυκνώνουν τις επαφές τους, το μήνυμα είναι σαφές: η διεύρυνση δεν αφορά πλέον μόνο την οικονομία, αλλά την επιβίωση σε έναν κόσμο ανταγωνιστικών σφαιρών επιρροής. Εάν οι Ισλανδοί ψηφίσουν «ναι», η χώρα τους ενδέχεται να καταστεί το επόμενο μέλος της ΕΕ, προσπερνώντας ακόμη και τα φαβορί των Δυτικών Βαλκανίων.
