Σύμφωνα με πληροφορίες του Axios, ο Τραμπ συζητά συχνά με συμβούλους του το ποιος από τους δύο θα μπορούσε να αποτελέσει τον καταλληλότερο διάδοχο, με χρονικό ορίζοντα περίπου δύο ετών.
Καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές, ο Τραμπ δείχνει να ενδιαφέρεται ήδη για την επόμενη ημέρα της ηγεσίας στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες φέρεται να υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν πιο ισχυροί υποψήφιοι για τη συνέχιση της πολιτικής του ατζέντας από τον Βανς και τον Ρούμπιο.
Παρότι εκ πρώτης όψεως το προβάδισμα φαίνεται να ανήκει στον αντιπρόεδρο, επιλογή του ίδιου του Τραμπ, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει επανειλημμένως επαινέσει –δημόσια και ιδιωτικά– τον Ρούμπιο για τον ρόλο και την αποτελεσματικότητά του στην εξωτερική πολιτική και στην εθνική ασφάλεια.
Σύμβουλος του Τραμπ φέρεται να συνοψίζει την εικόνα λέγοντας ότι «οι Βανς και Ρούμπιο αποτελούν το ιδανικό δίδυμο για το 2028, με τον Βανς να προηγείται». Ο αντιπρόεδρος διαθέτει ήδη οργανωμένο δίκτυο πολιτικών συμβούλων, το οποίο αναμένεται να αποτελέσει τον βασικό κορμό μιας ενδεχόμενης προεκλογικής εκστρατείας.
Αντίθετα, ο Ρούμπιο δεν έχει συγκροτήσει αντίστοιχο μηχανισμό και έχει καταστήσει σαφές, ακόμη και δημόσια, ότι δεν αντιτίθεται σε πιθανή υποψηφιότητα του Βανς, δηλώνοντας πρόθυμος να τον στηρίξει. Η στάση αυτή, σύμφωνα με πληροφορίες, παραμένει αμετάβλητη και έχει μεταφερθεί προσωπικά στον αντιπρόεδρο.
Οι δύο άνδρες διατηρούν στενή προσωπική σχέση από τη θητεία τους στη Γερουσία, ενώ φιλικές είναι και οι σχέσεις των επιτελείων τους. Ο Τραμπ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι «πιθανότατα» ο Βανς αποτελεί τον φυσικό διάδοχο, επισημαίνοντας ότι είναι ήδη αντιπρόεδρος, και φαίνεται να προκρίνει ένα σενάριο συνεργασίας των δύο στις εκλογές.
Παράλληλα, σύμβουλοι του προέδρου τονίζουν ότι αποφεύγει να κατονομάσει ξεκάθαρα διάδοχο, ώστε να μη διαταραχθεί η συνοχή της κυβέρνησης ούτε να δοθεί η εικόνα πρόωρης αποχώρησης από την εξουσία.
Η διαφορετική θεσμική θέση των δύο προσώπων αναδεικνύει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Ο Ρούμπιο, με τον διπλό ρόλο του στην εξωτερική πολιτική και στην εθνική ασφάλεια, βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων και του Λευκού Οίκου, γεγονός που ενισχύει το πολιτικό του αποτύπωμα. Αντίθετα, ο Βανς, ως αντιπρόεδρος, δεν διαθέτει σαφώς οριοθετημένες αρμοδιότητες, στοιχείο που περιορίζει την καθημερινή του προβολή.
