Από την πρώτη στιγμή ο Έλληνας προπονητής επιχείρησε να τροποποιήσει τη γραμμή κρούσης, ψάχνοντας τον συνδυασμό παικτών που θα προσφέρει ρυθμό, δημιουργία και – πάνω απ’ όλα – αποτελεσματικότητα.
Γιατί το βασικό ζητούμενο δεν είναι άλλο από την παραγωγή και αξιοποίηση ευκαιριών στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.
Παρά τις αλλαγές, η συγκομιδή σε γκολ παραμένει χαμηλή. Στα πέντε παιχνίδια της νέας περιόδου ο Άρης έχει σκοράρει μόλις δύο φορές: με το σουτ του Ράτσιτς στη Λεωφόρο και το τελείωμα του Γκαρέ στη Λιβαδειά.
Οι αριθμοί είναι αδιάψευστοι. Κι όμως, η εμφάνιση στο «Λάμπρος Κατσώνης» ήταν ίσως η πιο πειστική επιθετικά, με την ομάδα να παράγει ευκαιρίες αλλά να σταματά στα δοκάρια και την ατυχία.
Στη Λιβαδειά, ο Άρης δεν είχε πρόβλημα δημιουργίας, αλλά… τύχης, καθώς βρέθηκε αντιμέτωπος με τρία δοκάρια. Είχαν προηγηθεί και τα δύο χαμένα πέναλτι κόντρα στον Ατρόμητο, που υπογράμμισαν την ανάγκη για μεγαλύτερη ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση ώστε η υπεροχή να μετατρέπεται σε γκολ.
Παρότι έχει δοκιμάσει πολλά, ο Γρηγορίου δείχνει πλέον να διαμορφώνει έναν βασικό κορμό για την τετράδα που πλαισιώνει τον φορ.
Η διάταξη που είδαμε στη Λιβαδειά είχε συνοχή, σωστές κινήσεις και συνεργασίες που μπορούν να αποτελέσουν θεμέλιο ενόψει του επόμενου αγώνα με τον ΝΠΣ Βόλο. Αν επιλέξει να τη διατηρήσει, θα είναι μόλις η δεύτερη φορά που ο Άρης θα παρουσιαστεί με ίδιο επιθετικό σχήμα.
