Ο έως σήμερα βουλευτής Αρκαδίας άσκησε ευθεία κριτική για την κατάσταση στο πολιτικό σκηνικό, τονίζοντας πως «η χώρα χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση, που δυστυχώς δεν έχει», υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι αυτή η διαπίστωση δεν μπορεί να διαγραφεί με κομματικές αποφάσεις.
Αναφερόμενος στην παράταξή του, επισήμανε ότι μοναδικό του κίνητρο υπήρξε η διατήρηση μιας πολιτικής δύναμης με κοινωνική ευαισθησία, βαθιά ριζωμένη στην ψυχή του λαού, ικανής να εκφράσει τις προσδοκίες και τις ανάγκες του και να επανέλθει σε τροχιά διακυβέρνησης. Επανέλαβε, με έμφαση, ότι η χώρα στερείται σήμερα ισχυρής αντιπολίτευσης, σημειώνοντας πως πρόκειται για μια αλήθεια που δεν αναιρείται μέσω εσωκομματικών διαδικασιών.
Παράλληλα, εξέφρασε την ελπίδα το ΠΑΣΟΚ να επικρατήσει στις επόμενες εκλογές, ασκώντας ωστόσο κριτική στην ηγεσία για τις στρατηγικές επιλογές της.
Όπως ανέφερε, μέχρι στιγμής διαπιστώνεται δυσαρμονία ανάμεσα στην ηγεσία, την παράταξη και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Τόνισε δε ότι οι επιτυχίες στους κομματικούς μηχανισμούς είναι πρόσκαιρες, σε αντίθεση με τη διαρκή ανάγκη να κερδίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών και να υπηρετούνται οι ανάγκες τους, όχι προσωπικές επιδιώξεις.
Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος αναφέρθηκε και στην απόφασή του να παραδώσει την έδρα του στο κόμμα με το οποίο εκλέγεται από το 2009, επισημαίνοντας ότι η στάση του αποδεικνύει την απουσία προσωπικών φιλοδοξιών, τόσο όταν στήριξε τον σημερινό πρόεδρο όσο και όταν διαγράφηκε από εκείνον. Ξεκαθάρισε ότι δεν διαπραγματεύεται την εντολή των πολιτών ούτε τη μεταφέρει από κόμμα σε κόμμα για λόγους προσωπικής επιβίωσης.
Η ομιλία του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Στην πολιτική υπάρχουν ερωτήματα και διλήμματα. Συνήθως δεν είναι δύσκολο να απαντήσεις στα ερωτήματα. Έχεις άλλωστε πολλές επιλογές. Από την σιωπή έως την θορυβώδη διαμαρτυρία ή και την αποχή, ο δρόμος είναι μακρύς.
Εγώ στην ζωή μου επέλεξα να μην μείνω σιωπηλός ούτε αμέτοχος. Ιδιαίτερα τα τελευταία 17 χρόνια ως βουλευτής ενός μεγάλου και ιστορικού για την πατρίδα μας κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, δεν κρύφτηκα ποτέ και από κανέναν.
Τήρησα πιστά το γράμμα του Συντάγματος ότι ο Βουλευτής βούλεται ελεύθερα και παράλληλα υπήρξα απολύτως πιστός στις αρχές του κόμματός μου χωρίς να παρεκκλίνω ή να τις προδώσω σε δύσκολες στιγμές, γιατί από τότε που εκλέχτηκα μόνον εύκολες δεν ήταν οι περίοδοι που βίωσα. Εκλέχτηκα με την ψήφο των Αρκάδων συμπατριωτών μου οχτώ φορές.
Μέσα από το αξίωμα του βουλευτή, υπερασπίστηκα τη χώρα μου στην πιο δύσκολη οικονομική συγκυρία. Δεν φοβήθηκα το πολιτικό κόστος, ενώ ήμουν μόλις λίγους μήνες εκλεγμένος βουλευτής, χωρίς ευθύνες του παρελθόντος. Πάλεψα να μείνει η χώρα στην Ευρώπη και στο ΕΥΡΩ με μεγάλο προσωπικό κόστος.
Βίωσα πρωτόγνωρες καταστάσεις! Δεν τα παράτησα, ακόμη κι όταν σε κάθε ψηφοφορία κάποιος βουλευτής από το ΠΑΣΟΚ έφευγε! Έμεινα εκεί βάζοντας πλάτη στα δύσκολα.
Υπερασπίστηκα τη δημοκρατική λειτουργία του κόμματός μου στην πράξη. Έλεγα πάντα την άποψή μου και ψήφιζα με βάση τη θέση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ούτε ένα άρθρο δεν έχω καταψηφίσει στα 17 χρόνια.
Υπερασπίστηκα τη Δημοκρατία απέναντι στη νεοναζιστική μισαλλοδοξία. Μαζί με τον δημοκρατικό κόσμο της Αρκαδίας, στις εκλογές του 2015, νικήσαμε και δεν εκλέχθηκε βουλευτής της Χρυσής Αυγής στην Αρκαδία.
Υπερασπίστηκα το θεσμό της Δικαιοσύνης, όχι γιατί δεν αναγνωρίζω τα προβλήματα, αλλά γιατί πιστεύω ότι η ενδυνάμωση των θεσμών περνάει μέσα από τη δημόσια στήριξή τους. Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε τότε από τη δήλωση μου, με τα γνωστά δημοσιεύματα για πιθανή διαγραφή μου, με εξέπληξε. Ως στενός συνεργάτης του προέδρου τότε, έπαιξα καταλυτικό ρόλο στο να μη δεχτεί να ενημερωθεί από την κυβέρνηση για το λόγο παρακολούθησης του, αλλά να ακολουθήσει το θεσμικό δρόμο της δικαιοσύνης με τα γνωστά αποτελέσματα.
Υπερασπίστηκα, στη Βουλή, τον σεβασμό απέναντι στον συνάδελφο και στη γυναίκα, χωρίς να σκεφτώ το κόμμα προέλευσής του.
Υπερασπίστηκα τη χρηστή διαχείριση και τη διαφάνεια του δημόσιου πλούτου ως Υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για το ΕΣΠΑ, για το οποίο η Ε.Ε. μας συνεχάρη.
Πάλεψα για την Αρκαδία μας με όλες μου τις δυνάμεις και καταφέραμε πολλά! Μετά από 17 χρόνια στη Βουλή, ένα όμορφο ταξίδι που το οφείλω στους Αρκάδες, στο ΠΑΣΟΚ, στην οικογένειά μου και στους συνεργάτες μου, κλείνει τον κύκλο του. Τους ευχαριστώ!
Δυο λόγια για την παράταξή μου. Η αγωνία μου να μείνει μια παράταξη με κοινωνική ευαισθησία στην ψυχή του λαού μας, ώστε να εκφράσει τους πόθους και τις ελπίδες του και να γίνει ξανά μεγάλη για να κυβερνήσει, ήταν το μόνον μου κίνητρο.
Η χώρα αυτή τη στιγμή, χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση και δυστυχώς δεν την έχει. Αυτή είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια δεν διαγράφεται με μια κομματική απόφαση.
Στην αρχή της ομιλίας μου μίλησα για ερωτήματα και απαντήσεις. Αλλά μίλησα και για διλήμματα. Το δίλημμα που έχει ένας βουλευτής για να φανεί χρήσιμος στην παράταξη και στην πατρίδα οφείλει να συμπλέει με την αλήθεια.
Οφείλει να φιλτράρει το λαϊκό αίσθημα και οφείλει ψύχραιμα χωρίς δεύτερες υστερόβουλες σκέψεις να διατυπώνεται. Ορθά κοφτά. Δεν υπήρξα οπαδός του εκκρεμούς. Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ.
Ήθελα να είμαι χρήσιμος και ελπίζω το παράδειγμά μου, το οποίο δεν είναι μόνον η παράδοση της έδρας αλλά κυρίως η διατύπωση ελεύθερα της γνώμης που βοηθά τον τόπο και την παράταξή μου, ελπίζω λέω, αυτό το παράδειγμα να γίνει κατανοητό και στην ηγεσία του κόμματος.
Εγώ όταν βρέθηκα σε δυσαρμονία με τις απόψεις της ηγεσίας διατύπωσα την γνώμη μου. Δεν άρεσε στην ηγεσία και αποφάσισε να με διαγράψει.
Ελπίζω το κόμμα μου να θριαμβεύσει στις επόμενες εκλογές. Αλλά μέχρι στιγμής οι επιλογές της ηγεσίας δείχνουν ότι υπάρχει μάλλον δυσαρμονία στις σχέσεις της με την παράταξη και τις ανάγκες του λαού.
Ο θρίαμβος στους κομματικούς μηχανισμούς είναι παροδικός. Τον λαό πρέπει να κερδίζει κανείς και να υπηρετεί τις ανάγκες του. Όχι τις προσωπικές επιδιώξεις.
Εγώ απέδειξα ότι δεν είχα καμία προσωπική επιδίωξη ούτε όταν στήριξα τον σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ούτε όταν αυτός με διέγραψε. Γι’ αυτό παραδίδω την έδρα μου στο κόμμα μου. Δεν διαπραγματεύομαι την εντολή των πολιτών και δεν την περιφέρω από κόμμα σε κόμμα για προσωπική επιβίωση.
Υπερήφανα αποχωρώ όπως εισήλθα σε αυτήν την αίθουσα, ευχαριστώντας τους συναδέλφους μου στο ΠΑΣΟΚ, τους συναδέλφους μου όλων των κομμάτων που με τίμησαν εκλέγοντάς με αντιπρόεδρο της Βουλής, τους εργαζόμενους στη Βουλή και όλους αυτούς που τις τελευταίες μέρες μου έδωσαν την αγάπη τους και τη στήριξή τους, αλλά και τους Αρκάδες που με τίμησαν και θέλω να πιστεύω ότι τους ανταπόδωσα με θάρρος και παρρησία την τιμή αυτή».
