Από τη μία πλευρά, τα δεδομένα δείχνουν μια πόλη που έχει ενισχύσει αισθητά το διεθνές της αποτύπωμα, με αυξημένη δραστηριότητα, διεύρυνση συνεργασιών και σταθερή αναβάθμιση στη διεθνή κατάταξη. Από την άλλη, οι περιορισμοί σε υποδομές –και ειδικά η αδυναμία φιλοξενίας πολύ μεγάλων διοργανώσεων– εξακολουθούν να «κόβουν» μέρος της δυναμικής και να μεταφράζονται σε χαμένες ευκαιρίες.
Το Stakeholders Meeting της IAPCO στη Θεσσαλονίκη, με τη συμμετοχή κορυφαίων πιστοποιημένων διοργανωτών συνεδρίων, ανέδειξε ότι το «παιχνίδι» δεν κρίνεται μόνο στα mega-συνέδρια. Αντίθετα, οι παγκόσμιες τάσεις επιβεβαιώνουν πως η αγορά μετακινείται προς πιο ευέλικτες διοργανώσεις μικρότερης διάρκειας, με έμφαση στο networking και στις επιχειρηματικές συναντήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η Θεσσαλονίκη φαίνεται να διαθέτει ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα αφού μπορεί να στοχεύσει συστηματικά στη «χρυσή κλίμακα» των 1.500–2.000 συνέδρων – ένα μέγεθος που, σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της IAPCO Martin Boyle, αποτελεί ιδανικό σημείο ισορροπίας για την πόλη, εξασφαλίζοντας υψηλή πληρότητα στα ξενοδοχεία, αξιοποίηση των διαθέσιμων συνεδριακών υποδομών και ισχυρή ενίσχυση της τοπικής αγοράς.
Υπενθυμίζεται ότι η IAPCO είναι ο διεθνής φορέας που εκπροσωπεί τους κορυφαίους πιστοποιημένους επαγγελματίες διοργανωτές συνεδρίων (PCOs) παγκοσμίως. Όπως ανέφερε η Πρόεδρος της IAPCO κα Σίσσυ Λυγνού, ο οργανισμός εκπροσωπεί τους 150 κορυφαίους πιστοποιημένους οργανωτές συνεδρίων σε διεθνές επίπεδο και αυτήν τη στιγμή έχει 95 μέλη, με παρουσία σε περίπου 190 γραφεία ανά τον κόσμο. Τα μέλη της IAPCO διοργανώνουν περισσότερα από 25.000 meetings τον χρόνο, δημιουργώντας οικονομικό αντίκτυπο περίπου 17 δισ. ευρώ, με βάση τα στοιχεία του 2024. Το κρίσιμο στοιχείο για την Ελλάδα –και για τη Θεσσαλονίκη– είναι ότι δεν είναι απλώς σύνεδροι, αλλά οι άνθρωποι που επηρεάζουν αποφάσεις για το πού θα «ταξιδέψουν» διεθνή συνέδρια τα επόμενα χρόνια.
Η νέα πραγματικότητα του MICE: περισσότερες διοργανώσεις, μικρότερη διάρκεια, άλλο βάρος
Ο κ. Martin Boyle περιέγραψε μια διεθνή αγορά που αλλάζει ποιοτικά, ακόμη και όταν αυξάνει ποσοτικά. Όπως ανέφερε, το 2024 τα μέλη της IAPCO υλοποίησαν περισσότερες από 20.000 εκδηλώσεις παγκοσμίως, συνολικής οικονομικής αξίας 17,8 δισ. ευρώ. Το 2025 ο αριθμός των εκδηλώσεων αυξήθηκε στις 23.000, ωστόσο καταγράφηκε μείωση τόσο στον αριθμό των συμμετεχόντων όσο και στην οικονομική αξία, η οποία διαμορφώθηκε στα 16,8 δισ. ευρώ.
Το συμπέρασμα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι πως τα συνέδρια πολλαπλασιάζονται αλλά συχνά «μαζεύουν» ως εμπειρία: περιορίζεται η διάρκεια (από τρεις ημέρες σε δύο ή δυόμισι), μειώνεται ο αριθμός συμμετεχόντων ή ενισχύονται τα υβριδικά μοντέλα. Παρότι τα υβριδικά συνέδρια δεν είναι νέα, οι γεωπολιτικές εξελίξεις οδηγούν σε καθυστερημένες κρατήσεις και αποφάσεις τελευταίας στιγμής, αλλάζουν τη συμπεριφορά του συμμετέχοντα και μετατοπίζουν την έμφαση προς το networking και τις επιχειρηματικές ευκαιρίες. Οι πιστοποιημένοι PCOs, όπως εξήγησε, λειτουργούν ως καταλύτες σε αυτή τη μετάβαση, βοηθώντας οργανισμούς, εταιρείες και διεθνείς ενώσεις να επανασχεδιάσουν το παραδοσιακό μοντέλο.
Για προορισμούς όπως η Θεσσαλονίκη, αυτή η αλλαγή αποτελεί ευκαιρία: μικρότερα σε διάρκεια και κλίμακα συνέδρια μπορούν να σημαίνουν περισσότερες διοργανώσεις μέσα στον χρόνο, καλύτερη κατανομή στη σεζόν και πιο «απορροφήσιμο» φορτίο για τις υποδομές μιας πόλης που ακόμη δεν έχει μεγάλους συνεδριακούς χώρους αντίστοιχους άλλων ευρωπαϊκών hubs.
Η «χρυσή κλίμακα» των 1.500–2.000 συνέδρων
Η πιο στοχευμένη επισήμανση του κ. Boyle αφορά ακριβώς το μέγεθος που μπορεί να «κουμπώσει» πάνω στις δυνατότητες της Θεσσαλονίκης. Όπως τόνισε, συνέδρια με 1.500 έως 2.000 συμμετέχοντες αποτελούν ιδανικό αριθμό για την πόλη, καθώς μπορούν να εξασφαλίσουν υψηλή πληρότητα στα ξενοδοχεία, να αξιοποιήσουν τις υφιστάμενες συνεδριακές υποδομές και να ενισχύσουν ουσιαστικά την εστίαση και την τοπική αγορά.
Σε αυτή τη λογική, η Θεσσαλονίκη μπορεί να χτίσει ένα πιο ρεαλιστικό –και άμεσα εφαρμόσιμο– μοντέλο ανάπτυξης, στηριγμένο όχι στην «υπόσχεση» των πολύ μεγάλων διοργανώσεων, αλλά σε σταθερή ροή μεσαίων διεθνών συνεδρίων. Πρόκειται για μια στρατηγική που υπηρετεί και τα χαρακτηριστικά της πόλης: συμπαγές κέντρο, σημαντικό απόθεμα καταλυμάτων υψηλής κατηγορίας, ισχυρή εστίαση, πανεπιστημιακή κοινότητα και ένα πολυκλαδικό οικοσύστημα υπηρεσιών.
Τα δεδομένα του 2025 δείχνουν ότι η βάση υπάρχει ήδη
Ο Πρόεδρος του Thessaloniki Convention Bureau (TCB) κ. Πρόδρομος Μοναστηρίδης έδωσε μια καθαρή εικόνα του ρυθμού που έχει αποκτήσει η πόλη. Το 2025 πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη 727 εθνικές και διεθνείς συναντήσεις, με τη συμμετοχή περίπου 170.000 συνέδρων, ενώ το συνολικό οικονομικό αποτύπωμα εκτιμάται στα 150 εκατ. ευρώ. Η μέση δαπάνη ανά σύνεδρο σε διεθνή συνέδρια ανήλθε σε 2.576 ευρώ, ενώ καταγράφηκαν 47 ICCA meetings με οικονομικό αντίκτυπο 34 εκατ. ευρώ. Οι μήνες με την υψηλότερη δραστηριότητα ήταν ο Νοέμβριος, ο Μάιος και ο Απρίλιος.
Σημαντικό στοιχείο είναι και το προφίλ των συνεδρίων: η πλειονότητα αφορούσε εκδηλώσεις έως 199 συμμετέχοντες (69,2%), ενώ το 48% είχε διάρκεια μίας ημέρας. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν περισσότερα από 2.500 εταιρικά events, με το 90% να αφορά εταιρικά σεμινάρια και workshops. Τα δεδομένα αυτά «δένουν» με την παγκόσμια τάση προς πιο σύντομες, πιο στοχευμένες διοργανώσεις, και δείχνουν ότι η Θεσσαλονίκηδιαθέτει ήδη συνεδριακή «μηχανή» και οικοσύστημα που μπορεί να κλιμακώσει.
Ο κ. Μοναστηρίδης σημείωσε επίσης ότι το 2025 έκλεισε ως πολύ καλή χρονιά και ότι οι προοπτικές για το 2026 είναι θετικές, με μεγάλα εταιρικά συνέδρια όπως αυτό της Indeed στη Χαλκιδική – μια διοργάνωση περίπου 300 ατόμων, που ενισχύει συνολικά τη δυναμική της ευρύτερης περιοχής. Παράλληλα, από τα 700+ συνέδρια, το 30% είναι διεθνή, δείχνοντας ότι η εξωστρέφεια έχει ήδη αρχίσει να αποτυπώνεται μετρήσιμα.
Ανταγωνιστικότητα: 30% φθηνότερη, αλλά χρειάζεται μεγαλύτερη προβολή
Ένα ακόμη κρίσιμο εύρημα που αναδείχθηκε αφορά την ανταγωνιστικότητα της Θεσσαλονίκης σε κόστος. Όπως ειπώθηκε, η πόλη είναι περίπου 30% πιο φθηνή από άλλους ευρωπαϊκούς προορισμούς, όπως η Λιουμπλιάνα, η Τεργέστη και η Βαλένθια. Εκπρόσωποι του TCB αναφέρθηκαν στην πρόοδο που έχει γίνει την τελευταία δεκαετία, τόσο σε επίπεδο κατάταξης όσο και σε αύξηση του δικτύου μελών του.
Παράλληλα, οι διεθνείς εκπρόσωποι της IAPCO εντυπωσιάστηκαν από τη δυναμική της πόλης, τον έντονο φοιτητικό πληθυσμό και το «κλίμα» που δημιουργεί μια ζωντανή, νεανική αστική ταυτότητα. Στη συζήτηση μπήκε και η σημασία της ομαδικής δουλειάς με Περιφέρεια και Δήμο, καθώς η συντονισμένη δράση είναι αυτή που παράγει μετρήσιμα αποτελέσματα.
Τα όρια των υποδομών και η ΔΕΘ ως κρίσιμος καταλύτης
Παρά τη θετική εικόνα, οι περιορισμοί υποδομών παραμένουν βασικό «φρένο». Η κα Λυγνού τόνισε ότι η Ελλάδα έχει πολύ μεγάλη ζήτηση για διεθνή συνέδρια, όμως δεν μπορεί να τα εξυπηρετήσει όλα, είτε λόγω ανεπαρκών υποδομών είτε λόγω ζητημάτων τιμών που δεν επιτρέπουν πάντα ανταγωνιστικότητα. Χάνονται δουλειές τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη. Η ίδια υπογράμμισε πως ούτε η Αθήνα ούτε η Θεσσαλονίκη μπορούν σήμερα να φιλοξενήσουν συνέδρια άνω των 3.000–4.000 ατόμων, εκφράζοντας την ελπίδα ότι η ανάπλαση της ΔΕΘ θα δώσει «ανάσα» στο συνολικό οικοσύστημα.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Επαγγελματιών Εκδηλώσεων και Οργανωτών Συνεδρίων (HAPCO & DES) κα Αντωνία Αλεξάνδρου, σημειώνοντας ότι η Θεσσαλονίκη διαθέτει ισχυρά πλεονεκτήματα – αεροδρόμιο, μετρό, ξενοδοχεία υψηλής κατηγορίας – αλλά χρειάζεται μεγαλύτερους χώρους, καλύτερη προσβασιμότητα, επαγγελματισμό, εκπαίδευση και στρατηγική. Η ίδια εκτίμησε ότι η Θεσσαλονίκη μπορεί σήμερα να φιλοξενήσει μέχρι 2.000 συνέδρους, ενώ επισήμανε ότι τα πολύ μεγάλα συνέδρια (άνω των 10.000 συμμετεχόντων) γίνονται συχνά απρόσωπα, πολύ ακριβά και απρόσιτα, κάτι που οδηγεί μέρος της διεθνούς αγοράς σε πιο «μαζεμένες» διοργανώσεις – μια εξέλιξη που μπορεί να λειτουργήσει υπέρ της Θεσσαλονίκης.
Το «ανθρώπινο κεφάλαιο» ως προϋπόθεση
Κοινός παρονομαστής είναι ότι η ανάπτυξη του MICE δεν είναι μόνο υποδομές, αλλά και άνθρωποι. Η κα Αλεξάνδρου ανέδειξε το έλλειμμα εκπαίδευσης και την ανάγκη να ενταχθούν εκπαιδευτικές διαδρομές στα πανεπιστήμια και σε ιδιωτικά ιδρύματα, ώστε οι νέοι να γνωρίσουν, να αγαπήσουν και να ενσωματωθούν στον κλάδο. Ο συνεδριακός τουρισμός κινητοποιεί ένα ευρύ φάσμα επαγγελμάτων – ξενοδοχεία, χώρους, εστιατόρια, μεταφορές – και απασχολεί χιλιάδες ανθρώπους. Χωρίς δεξιότητες και νέα ταλέντα, όμως, η κλίμακα ανάπτυξης έχει όριο.
Η ευκαιρία της Θεσσαλονίκης να «κλειδώσει» τη μεσαία διεθνή αγορά
Αν κάτι ανέδειξε η παρουσία της IAPCO στη Θεσσαλονίκη, είναι ότι η πόλη έχει μια καθαρή στρατηγική ευκαιρία: να τοποθετηθεί δυναμικά ως προορισμός για μεσαία διεθνή συνέδρια, σε ένα περιβάλλον όπου οι παγκόσμιες τάσεις ευνοούν μικρότερη διάρκεια, μεγαλύτερη ευελιξία και έμφαση στην εμπειρία και το networking. Η Θεσσαλονίκη διαθέτει ήδη μετρήσιμο αποτύπωμα (727 συναντήσεις, 170.000 σύνεδροι, 150 εκατ. ευρώ) και ανταγωνιστικό κόστος έναντι άλλων ευρωπαϊκών πόλεων. Παράλληλα, η διεθνής αναγνώριση που καταγράφεται –με κατάταξη 28η στην Ευρώπη και 46η παγκοσμίως σύμφωνα με την ICCA– δείχνει ότι η πορεία ανόδου είναι πραγματική.
Το κρίσιμο στοίχημα είναι να μετατραπεί αυτή η δυναμική σε πιο «βαριά» διεθνή παρουσία, χωρίς να χαθεί το momentum λόγω υποδομών, προβολής ή έλλειψης ανθρώπινου δυναμικού. Με τη ΔΕΘ ως δυνητικό καταλύτη, με συνεργασία φορέων και με συστηματική στόχευση στη «χρυσή κλίμακα» των 1.500–2.000 συνέδρων, η Θεσσαλονίκη μπορεί να κερδίσει μερίδιο σε μια αγορά που αλλάζει και να μετατρέψει τον συνεδριακό τουρισμό σε σταθερό οικονομικό πυλώνα για την πόλη.
