Η αποκάλυψη ξεκίνησε από ένα παράδοξο φαινόμενο, την εμφάνιση μικρών, καταπράσινων «νησίδων» με καλάμια μέσα στην αποξηραμένη και υπερβολικά αλμυρή λεκάνη της λίμνης.
Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Γιούτα, υποψιαζόμενοι ότι κάτι περίεργο συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια, χρησιμοποίησαν ελικόπτερα εξοπλισμένα με συστήματα ηλεκτρομαγνητικών παλμών για να χαρτογραφήσουν το υπέδαφος.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Κάτω από ένα λεπτό στρώμα αλμυρού ιζήματος στον κόλπο Φάρμινγκτον, οι ερευνητές εντόπισαν μια τεράστια μάζα νερού που εκτείνεται σε βάθος 3 έως 4 χιλιομέτρων. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι το νερό αυτό είναι γλυκό, παρά το γεγονός ότι η λίμνη από πάνω του είναι έως και οκτώ φορές πιο αλμυρή από τον ωκεανό.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Μάικλ Ζντάνοφ, η ανακάλυψη ανατρέπει τα υδρολογικά δεδομένα. Συνήθως, το γλυκό νερό εισέρχεται στις λίμνες από την περιφέρεια. Εδώ, φαίνεται να αναβλύζει από το εσωτερικό της λεκάνης, πιέζοντας τον πυθμένα προς τα πάνω και τροφοδοτώντας τη βλάστηση που ξάφνιασε τους ερευνητές.
Η ανακάλυψη αυτή έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή, καθώς η Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη συρρικνώνεται λόγω της παρατεταμένης ξηρασίας, αποκαλύπτοντας έναν πυθμένα γεμάτο τοξική σκόνη και βαρέα μέταλλα. Η σκόνη αυτή, όταν μεταφέρεται από τον άνεμο, αποτελεί άμεση απειλή για την υγεία των κατοίκων των γύρω περιοχών.
Οι επιστήμονες εξετάζουν τώρα αν αυτό το υπόγειο απόθεμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαβροχή των τοξικών σημείων (hotspots), ώστε να περιοριστεί η αέρια ρύπανση. Ωστόσο, προειδοποιούν ότι απαιτείται προσοχή.
«Πρέπει να κατανοήσουμε το σύστημα πριν προχωρήσουμε σε εξόρυξη», τονίζει ο υδρολόγος Μπιλ Τζόνσον, επισημαίνοντας τον κίνδυνο διατάραξης της οικολογικής ισορροπίας, επισημαίνοντας πως αν η διαχείριση γίνει σωστά, αυτός ο κρυμμένος θησαυρός μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για τη σωτηρία ενός από τα πιο εμβληματικά οικοσυστήματα της Αμερικής.
