Έπειτα από τέσσερα χρόνια εξάρτησης από τη δυτική βοήθεια, η «κάνουλα» των συμμάχων στερεύει, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την επιχειρησιακή ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η γεωπολιτική «τέλεια καταιγίδα»
Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο τον περασμένο Ιανουάριο μετέβαλε άρδην τα δεδομένα. Η Ουάσιγκτον έχει ουσιαστικά παγώσει την άμεση χρηματοδοτική βοήθεια, μετακυλίοντας το βάρος στην Ευρώπη. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει εγκλωβισμένη στις διαθέσεις της Βουδαπέστης. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός, Βίκτορ Όρμπαν, μπλοκάρει το κρίσιμο δάνειο των 90 δισ. ευρώ, χρησιμοποιώντας το ως μοχλό πίεσης για την επαναλειτουργία του αγωγού πετρελαίου Druzhba. Με τις ουγγρικές εκλογές να είναι προγραμματισμένες για τις 12 Απριλίου, η αβεβαιότητα αναμένεται να παραταθεί, αφήνοντας το Κίεβο χωρίς δίχτυ ασφαλείας την πιο κρίσιμη στιγμή.
Εσωτερικό μέτωπο και ΔΝΤ
Την ίδια ώρα, η εσωτερική πολιτική σκηνή της Ουκρανίας φλέγεται. Η κόντρα μεταξύ του Προέδρου Ζελένσκι και του Κοινοβουλίου εμποδίζει την ψήφιση των φορολογικών μεταρρυθμίσεων που απαιτεί το ΔΝΤ.
Χωρίς αυτές, η εκταμίευση των επόμενων δόσεων του προγράμματος των 8,1 δισ. δολαρίων παραμένει στον «αέρα».
Το «χειρότερο σενάριο»
Ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Αντρίι Πίσνι, προειδοποιεί πως αν δεν υπάρξει άμεση εισροή κεφαλαίων, η χώρα θα αναγκαστεί να επιστρέψει στην απευθείας νομισματική χρηματοδότηση (εκτύπωση χρήματος) για την πληρωμή μισθών και βασικών υπηρεσιών. Μια τέτοια κίνηση θα πυροδοτούσε πληθωριστικό σοκ, απειλώντας την κοινωνική συνοχή.
Με τις ανάγκες για το 2026 να αγγίζουν τα 52 δισ. δολάρια και το συνολικό κενό έως το 2029 να εκτιμάται στα 136,5 δισ., η Ουκρανία παλεύει πλέον σε δύο μέτωπα: αυτό των χαρακωμάτων και αυτό της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής διπλωματίας. Αν η λύση δεν βρεθεί μέχρι τον Απρίλιο, η χώρα κινδυνεύει με μια «οικονομική τραγωδία» που ίσως αποδειχθεί πιο καθοριστική από τις εξελίξεις στο πεδίο των μαχών.
