Τζόυς Ευείδη: Το κοινό της Θεσσαλονίκης είναι απαιτητικό κι αυτό το λατρεύω

Πολιτισμός

Ακούστε το άρθρο 8'

25.03.2026 | 07:00

Η Τζόυς Ευείδη στην παράσταση «Χάσαμε τη Θεία Στοπ»

Μετά την επιτυχημένη πορεία της στην Αθήνα, η παράσταση «Χάσαμε τη Θεία Στοπ» επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για δεύτερη χρονιά, φιλοξενούμενη στο Κινηματοθέατρο Κολοσσαίον από τις 27 έως τις 29 Μαρτίου, φέρνοντας ξανά στη σκηνή ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του Γιώργου Διαλεγμένου.

Με αφορμή την επανεμφάνιση του έργου στη σκηνή της πόλης, η Τζόυς Ευείδη μιλά για τη διαχρονικότητά του, τις λεπτές ισορροπίες που απαιτεί και τη σχέση της με το θεατρικό κοινό της Θεσσαλονίκης.

«Το κοινό της Θεσσαλονίκης είναι απαιτητικό και αυτό είναι που το κάνει ξεχωριστό. Είναι ένα κοινό που πρέπει να το κερδίσεις, κι αυτό είναι το πιο ουσιαστικό στοίχημα για έναν ηθοποιό», σημειώνει μιλώντας στα Μακεδονικά Νέα.

Το έργο τοποθετείται στο Γκάζι της δεκαετίας του ’50 και εστιάζει σε έναν μικρόκοσμο ανθρώπων που ζουν μέσα σε συνθήκες φτώχειας, έντασης και προσδοκιών που διαρκώς αναβάλλονται. Η παρουσία μιας ετοιμοθάνατης θείας και η προσδοκία μιας κληρονομιάς λειτουργούν ως καταλύτης, οδηγώντας τους ήρωες σε μια αλληλουχία γεγονότων που αποκαλύπτουν τις εσωτερικές τους αντιφάσεις.

Η γραφή του Γιώργου Διαλεγμένου, με το ιδιαίτερο κράμα ρεαλισμού και ειρωνείας, αναδεικνύεται μέσα από μια σκηνική προσέγγιση που ισορροπεί ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό. Η ίδια η Τζόυς Ευείδη περιγράφει το έργο ως «μια ισορροπία τρόμου», όπου το γέλιο συνυπάρχει με τη συνειδητοποίηση της ανθρώπινης αδυναμίας. «Ζεις με τον φόβο της πτώσης, αλλά κάποιες φορές αυτή η πτώση γίνεται διδακτική», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Παρά τη χρονική απόσταση από την εποχή που περιγράφει, το έργο συνομιλεί άμεσα με το παρόν. Τα ζητήματα της φτώχειας, της ανέχειας και της ψυχολογικής πίεσης παραμένουν ενεργά, δίνοντας στο κείμενο μια διαχρονική διάσταση.

«Η φτώχεια και η ένταση δεν ανήκουν στο παρελθόν. Αντίθετα, είναι στοιχεία που εξακολουθούν να διαμορφώνουν την καθημερινότητά μας», τονίζει η ηθοποιός, υπογραμμίζοντας την επικαιρότητα του έργου.

Στην παράσταση, η Τζόυς Ευείδη ενσαρκώνει την Κατίγκω, μια γνώριμη φιγούρα της ελληνικής γειτονιάς, που φέρει μέσα της μνήμες και συμπεριφορές μιας άλλης εποχής, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως καθρέφτης μιας συλλογικής εμπειρίας.

Η επιτυχία της παράστασης, σύμφωνα με την ίδια, οφείλεται σε μια συνάντηση παραγόντων: το ισχυρό δραματουργικό υλικό, η σκηνοθετική προσέγγιση, οι ερμηνείες αλλά και το σκηνικό περιβάλλον που ανακαλεί εικόνες οικείες στον θεατή.

Σε μια εποχή όπου η πραγματικότητα συχνά ξεπερνά τη μυθοπλασία, το «Χάσαμε τη Θεία Στοπ» επιστρέφει για να υπενθυμίσει πως το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος αναστοχασμού, ένας τόπος όπου το γέλιο και η συγκίνηση συνυπάρχουν, φωτίζοντας τις πιο ευάλωτες πλευρές της ανθρώπινης φύσης.