Σύμφωνα με το έγγραφο, ρωσικοί δορυφόροι παρείχαν λεπτομερή οπτική καταγραφή αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και υποδομών ζωτικής σημασίας στη Μέση Ανατολή, διευκολύνοντας άμεσα τις πρόσφατες ιρανικές επιθέσεις.
Το «μάτι» της Μόσχας πάνω από την περιοχή
Η αξιολόγηση αναφέρει πως από τις 21 έως τις 31 Μαρτίου, ρωσικά δορυφορικά συστήματα πραγματοποίησαν τουλάχιστον 24 κατοπτεύσεις σε 11 χώρες της Μέσης Ανατολής. Συνολικά καταγράφηκαν 46 στρατηγικοί στόχοι, μεταξύ των οποίων αμερικανικές βάσεις, αεροδρόμια και πετρελαιοπηγές.
Η έκθεση επισημαίνει ένα σαφές μοτίβο: λίγες μόλις ημέρες μετά τη δορυφορική φωτογράφιση, οι συγκεκριμένοι στόχοι δέχονταν επιθέσεις από ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους και drones. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η βάση Prince Sultan στη Σαουδική Αραβία, η οποία φωτογραφήθηκε από ρωσικό δορυφόρο λίγο πριν το πλήγμα της 27ης Μαρτίου, που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή ενός εξελιγμένου αμερικανικού αεροσκάφους AWACS.
Διεύρυνση της συνεργασίας στον κυβερνοχώρο
Πέραν της στρατιωτικής υποστήριξης, η έκθεση αποκαλύπτει μια στενή συνεργασία μεταξύ Ρώσων και Ιρανών χάκερ. Ομάδες που ελέγχονται από το Κρεμλίνο και την Τεχεράνη φαίνεται να συντονίζουν τη δράση τους μέσω Telegram, στοχεύοντας κρίσιμες υποδομές και τηλεπικοινωνιακούς παρόχους στον Κόλπο και το Ισραήλ. Η μεταφορά τεχνογνωσίας από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες προς ιρανικές ομάδες, όπως η «Handala Hack», θεωρείται πλέον δεδομένη από τους αναλυτές.
Διπλωματικές αντιδράσεις και γεωπολιτικό πλαίσιο
Η ενίσχυση των δεσμών των δύο χωρών εδραιώθηκε με τη «Συνθήκη Συνολικής Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης» που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 2025. Ενώ η Ουάσινγκτον υποβαθμίζει δημόσια τη σημασία της ρωσικής βοήθειας, Ευρωπαίοι ηγέτες εξέφρασαν έντονη ανησυχία κατά την πρόσφατη σύνοδο των G7.
Από την πλευρά της, η Μόσχα δεν ανταποκρίθηκε στα αιτήματα για σχολιασμό, ενώ η Τεχεράνη συνεχίζει να αρνείται την παροχή οπλισμού, παρά τις καταιγιστικές ενδείξεις για τη χρήση ιρανικών drones Shahed στο ουκρανικό μέτωπο. Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από τον «de facto» αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν, μια περιοχή που βρίσκεται πλέον υπό διαρκή ρωσική δορυφορική επιτήρηση.
