Μαζί με αυτά τα χρήματα οι εθνικοί και ευρωπαϊκοί πόροι που θα διατεθούν στον πρωτογενή τομέα το 2025 θα ανέλθουν συνολικά σε 3,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Παρόλα αυτά η σχέση της κυβέρνησης με τους αγρότες στη Βόρεια Ελλάδα παραμένει μια… δύσκολη εξίσωση.
Ο λόγος, πέρα από τις επιδοτήσεις, είναι ο Κωδικός Αριθμός Εθνικού Κτηματολογίου, το γνωστό ΚΑΕΚ, που αφορά μικρά αγροτεμάχια, έως 20 στρέμματα, που δεν είχαν Αριθμό Ταυτότητας Ακινήτου. Στις Περιφερειακές Ενότητες, Θεσσαλονίκης, Σερρών και Δράμας, υπάρχουν σήμερα 15.116 αγροτεμάχια για τα οποία έχουν δηλωθεί ΚΑΕΚ που δεν μπορούν να επαληθευτούν και γι’ αυτό έχουν παραπεμφθεί για έλεγχο, ώστε να διαπιστωθεί η πραγματική εικόνα αναφορικά με την ιδιοκτησία τους και τη νομιμότητα των δηλώσεων.
Η προσπάθεια της Πολιτείας να βάλει τάξη
Η Πολιτεία, όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο, δίνει τη δυνατότητα στους γεωργούς να καταθέσουν ένσταση και να προχωρήσουν στις απαιτούμενες διορθώσεις. Αυτό σημαίνει ότι όσα αγροτεμάχια κριθούν επιλέξιμα μετά τους νέους ελέγχους, θα ενταχθούν κανονικά στις επόμενες πληρωμές και θα εισπράξουν τα οφειλόμενα χρήματα σε δεύτερο χρόνο. Εδώ προκύπτει ένα σημαντικό σημείο τριβής, καθώς οι αγρότες της ανατολικής Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής εκτιμούν ότι πρόκειται για μια προσωρινή λύση η οποία δεν εξυπηρετεί κανέναν. Το ζήτημα δεν είναι αμελητέο, αν αναλογιστεί κανείς ότι σύμφωνα με πληροφορίες το 6,4% των αγροτεμαχίων σε όλη τη χώρα έχει υποβληθεί στις φετινές δηλώσεις ΟΣΔΕ με λανθασμένο Αριθμό Ταυτότητας Ακινήτου, ενώ για το 4% των αγροτεμαχίων που βρίσκονται κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα δεν έχει ακόμη υποβληθεί ο Αριθμός. Επίσης, δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι στη Μακεδονία και τη Θράκη τα αγροτεμάχια κάτω από 20 στρέμματα καλύπτουν το 93,32%.
Έτσι, η κυβέρνηση καλείται να βρει την καλύτερη δυνατή λύση σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο σκηνικό. Από τη μία, οφείλει να διασφαλίσει ότι οι έλεγχοι στον ΟΠΕΚΕΠΕ θα ολοκληρωθούν με τρόπο αδιάβλητο και διαφανή, ώστε να μη χαθεί ούτε ένα ευρώ από τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις. Από την άλλη, καλείται να πείσει τους αγρότες της Βόρειας Ελλάδας ότι οι διαδικασίες αυτές δεν στρέφονται εναντίον τους, αλλά αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση για την οργάνωση ενός σύγχρονου και αδιάβλητου συστήματος ελέγχων που θα λειτουργεί χωρίς «γκρίζες ζώνες» στο μέλλον. «Το νέο σύστημα πληρωμών βασίζεται πολύ περισσότερο σε νέες ψηφιακές τεχνολογίες για την απεικόνιση της καλλιεργούμενης γης και την καταγραφή του ζωικού κεφαλαίου. Ενώ οι έλεγχοι θα γίνονται ακόμα πιο συστηματικά και με διασταύρωση των φορολογικών στοιχείων», δηλώνουν στα «Μακεδονικά Νέα» στελέχη του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Και ενώ η κυβέρνηση καλείται να δώσει λύση στο ζήτημα των αγροτών, έχει να αντικρούσει και τη συντονισμένη και επίμονη προσπάθεια της αντιπολίτευσης να εργαλειοποιήσει το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ωστόσο η τακτική που υιοθετεί πρωτίστως ο Νίκος Ανδρουλάκης και η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ακολουθεί ο Σωκράτης Φάμελλος, αποτυγχάνει γιατί προσκρούει σε δυο βασικά δεδομένα. Το πρώτο είναι ότι οι έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν φέτος αποτελούν υποχρέωση της χώρας μας στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών κανονισμών. Το δεύτερο ότι τα δομικά προβλήματα του Οργανισμού είναι διαχρονικά και πως ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ τα αντιμετώπισαν αποτελεσματικά κατά τις δικές τους περιόδους διακυβέρνησης.
Επικοινωνιακές υπερβολές και fakenews
Είναι, λοιπόν, προφανές ότι η κριτική που ασκούν βασίζεται περισσότερο σε επικοινωνιακές υπερβολές, «πυροτεχνήματα»και fakenews παρά σε τεκμηριωμένο λόγο και επιχειρήματα.Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ισχυρισμός του Νίκου Ανδρουλάκη ότι δήθεν ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι κουμπάρος με τον Γιώργο Ξυλούρη, τον επονομαζόμενο «φραπέ», με τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να μην διστάζει να διακινήσει μια ανακριβή πληροφορία η οποία κατέρρευσε όταν ήρθε η ώρα των αποδείξεων.
Μόνο που η στρατηγική εργαλειοποίησης της υπόθεσης υπονομεύει την ουσία του ζητήματος, που δεν είναι άλλη από την ανάγκη να υπάρξει πλήρης εξυγίανση του τρόπου καταβολή των επιδοτήσεων, ξεκάθαρη καταγραφή της αγροτικής γης και ξεκάθαρη καταγραφή του ζωικού κεφαλαίου στην Ελλάδα. Σε αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί η δημόσια συζήτηση, η οποία όσο αποκτά χαρακτηριστικά πολιτικής αντιπαράθεσης τόσο παύει να απαντά στις ανησυχίες των αγροτών.
